Adamo — La beauté des femmes tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "La beauté des femmes", wykonawca: Adamo.
Tekst piosenki
Allez savoir pourquoi
Y a des jours où la vie
Nous glisse entre les doigts
Comme des gouttes de pluie
Comme une feuille au vent
On se laisse emporter
Le passé, le présent
Tout nous semble étranger
Et on ne reconnaît plus rien
Tous les visages sont éteints
Tous les décors sont retournés
Bons pour la casse
On ferme les yeux un instant
Pour voir surgir
du néant
Un peu d’amour qui a bravé
Le temps qui passe
Et la beauté des femmes
Et le temps suspendu
A leur grâce céleste
Illumine la rue
Et les frissons de l'âme
Les miracles entrevus
Revivent
avec le reste
Au paradis perdu
Allez savoir pourquoi
Y a des jours où mes yeux
Qui ne voyaient que toi
Se perdent dans les cieux
Pour suivre les nuages
Un regret
soupiré
Pour rêver
un voyage
Un ailleurs oublié
Où chantent encore toutes les voix
Tous les sanglots
les cris de joie
Et tous ces mots
qui rendaient fous
Qui appelaient la chance
Oh mon amour c’est vrai, j’ai peur
J’ai peur du rêve qui se meurt
J’ai peur du vide dans nos cœurs
De l’indifférence
Mais la beauté des femmes
Et le temps suspendu
A leur grâce céleste
Illumine la rue
Et les frissons de l'âme
Les miracles entrevus
Revivent
avec le reste
Au paradis perdu
Tłumaczenie tekstu piosenki
Idź i dowiedz się, dlaczego
Są dni, kiedy życie
Ślizgamy się między palcami
Jak krople deszczu
Jak liść na wietrze
Jesteśmy uzależnieni
Przeszłość, teraźniejszość
Wszystko wydaje się nam obce
Nie dowiemy się więcej.
Wszystkie twarze zgasły
Wszystkie dekoracje powróciły
Dobre dla rejestrów
Na chwilę zamykamy oczy.
Aby powstać
niebyt
Trochę miłości, która odważyła się
Czas, który mija
I piękno kobiet
A czas jest zawieszony
Ku ich niebiańskiej łasce
Oświetla ulicę
I dreszczyk duszy
Cuda
Życiorys
z resztą
W utraconym raju
Idź i dowiedz się, dlaczego
Są dni, kiedy moje oczy
Którzy widzieli tylko ciebie.
Zagubieni w niebie
Aby śledzić chmury
Ubolewanie
wzdychać
Marzyć
podróż
Gdzie indziej zapomniane
Gdzie śpiewają wszystkie głosy
Wszystkie szlochanie
krzyki radości
I wszystkie te słowa
/ align = "left" /
Którzy nazywali szczęście
Kochanie, to prawda, boję się.
Boję się umierającego snu
Boję się pustki w naszych sercach
Od obojętności
Ale piękno kobiet
A czas jest zawieszony
Ku ich niebiańskiej łasce
Oświetla ulicę
I dreszczyk duszy
Cuda
Życiorys
z resztą
W utraconym raju