Аквариум — Небо цвета дождя tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Небо цвета дождя", wykonawca: Аквариум.
Tekst piosenki
Долго мы пели про Свет, а сами шли сумраком,
Не замечая за болтовней.
Как ветер играл стеклянными струнами,
Соединяющими наши души с землей.
Мы шли далеко, шли за высокими тайнами,
Шли, потому что иначе нельзя.
А стерегущие дом замолкали и таяли,
Один за другим таяли, таяли, таяли,
В небе цвета дождя.
Пальцы октябрьских святых по-прежнему ласковы,
Только их лиц становится не разглядеть.
Это все я — видно не справился с красками,
Или снова забыл слова, когда хотел петь.
Ничего, скоро январь затрещит за оградою,
Своим ледяным питием вороша и дразня.
Только бы мне устоять. Но я вижу — я падаю,
Падаю, падаю, падаю, падаю,
В небо цвета дождя.
А еще говорят, что они были с крыльями,
И глаза у них были живая вода.
Но благостные слова опять пахнут пылью,
И нас снова ведут и снова не скажут куда.
А в небе прозрачная тишь, и все ясней ясного,
Времени нет, и значит, мы больше не ждем.
И в синеву сердце возносится ястребом,
Чтобы благословить горящую землю дождем.
Таких бесконечных цветов со мной еще не было,
И за горизонтом, вплотную к нему подойдя.
Видишь, что сети пусты, и ловить было некого,
И никогда не было, не было, не было, не было,
Небо цвета дождя.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Przez długi czas śpiewaliśmy o świetle, a sami szliśmy o zmierzchu,
Nie zwracając uwagi na pogawędkę.
Jak wiatr grał szklanymi strunami,
Łączy nasze dusze z ziemią.
Szliśmy daleko, szliśmy za wysokimi tajemnicami,
Szliśmy, bo inaczej nie możemy.
A strzegący domu milczeli i topnieli,
Jeden po drugim topiły się, topiły się, topiły się,
Na niebie są kolory deszczu.
Palce październikowych świętych są nadal czułe,
Tylko ich twarze stają się niewyobrażalne.
To wszystko ja-najwyraźniej nie poradziłem sobie z farbami,
Albo znowu zapomniałem słów, Kiedy chciałem śpiewać.
Nic, wkrótce styczeń uderzy w płot,
Swoim lodowatym piciem worosza i dokuczania.
Chciałbym się oprzeć. Ale widzę-spadam,
Upadam, upadam, upadam, upadam,
W niebo kolory deszczu.
Mówią też, że mieli skrzydła.,
A ich oczy miały żywą wodę.
Ale dobre słowa znów pachną kurzem,
I znowu nas prowadzą i nie powiedzą dokąd.
A na niebie przezroczysta cisza, i wszystko jest jaśniejsze niż jasne,
Nie mamy czasu, co oznacza, że już nie czekamy.
I w błękitnym sercu wznosi się Jastrząb,
Aby pobłogosławić płonącą ziemię deszczem.
Nigdy nie miałem takich nieskończonych kolorów,
I za horyzontem, zbliżając się do niego.
Widzisz, że sieci są puste i nie było nikogo, kto mógłby złapać,
I nigdy nie było, nie było, nie było, nie było,
Niebo kolory deszczu.