Аквариум — Рождественская песня tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Рождественская песня", wykonawca: Аквариум.
Tekst piosenki
Твои самолеты — им никогда не взлететь;
Твои горизонты чисты, твои берега не знают прибоя.
На улицах много людей, но тебе не сказали, что это такое,
Ты бросаешь им золото — тебе не сказали, что это медь;
Из тех, кто был здесь сначала, с тобой остаются лишь трое
Но, королева, кто позволит им петь?
Твои глаза — никто не помнит их цвет,
Лишь в клетках поют соловьи неизвестной ученым природы.
Все двери закрыты на ключ, с сумерек и до восхода;
Лишь рыбаки не боятся смотреть тебе вслед.
Тебя обманули — им не позволяют смотреть на воду;
Но, королева, кто погасит их свет?
А в гавани — паруса из цветных камней,
И матросы в монашеских рясах пьют здоровье жены капитана,
Но в полночь расходятся в кельи — они снимаются с якоря рано,
Им нужно плыть вокруг света — туда, где в полдень темней,
Чем ночью. Их корабль разобрала на части охрана,
Но они уплывут, королева, — есть вещи сильней.
А ночью время идет назад,
И день, наступающий завтра, две тысячи лет как прожит;
Но белый всадник смеется, его ничто не тревожит,
И белый корабль с лебедиными крыльями уже поднял паруса;
Часовые весны с каждым годом становятся строже,
Но, королева, — сигналом будет твой взгляд.
Королева, мы слыхали, что движется лед;
Но, когда поднимаются реки, это даже не стоит ответа;
Ладони полны янтарем, он будет гореть до рассвета,
И песнь яблоневых ветвей — ее никто не поет,
Но это не долго, и наша звезда никогда не меняла цвета;
Но, королева, тише: ты слышишь — падает снег;
Да, королева, — это все-таки Новый Год!
Tłumaczenie tekstu piosenki
Twoje samoloty nigdy nie wystartują.;
Twoje horyzonty są czyste, Twoje brzegi nie znają fal.
Na ulicach jest wielu ludzi, ale nie powiedziano ci, co to jest,
Rzucasz im złoto — nie powiedziano ci, że to miedź;
Z tych, którzy tu byli, zostaje tylko trzech.
Ale, Królowo, kto pozwoli im śpiewać?
Twoje oczy-nikt nie pamięta ich koloru,
Tylko w komórkach śpiewają słowiki nieznanej naukowcom przyrody.
Wszystkie drzwi są zamknięte na klucz, od zmierzchu do wschodu słońca;
Tylko rybacy nie boją się patrzeć za tobą.
Zostałeś oszukany — nie pozwalają im patrzeć na wodę;
Ale, Królowo, kto zgaśnie ich światło?
A w porcie — żagle z kolorowych kamieni,
A marynarze w monastycznych sukienkach piją zdrowie żony kapitana,
Ale o północy rozchodzą się w celi-są usuwane z kotwicy wcześnie,
Muszą pływać dookoła świata-tam, gdzie w południe jest ciemniej,
Niż w nocy. Ich statek został rozebrany na części przez ochronę.,
Ale odpłyną, Królowo, są rzeczy silniejsze.
A w nocy czas się cofa,
A dzień, który nadejdzie jutro, dwa tysiące lat życia;
Ale biały jeździec śmieje się, nic go nie niepokoi,
A biały statek ze skrzydłami łabędzia już podniósł żagle;
Godziny wiosny każdego roku stają się surowsze,
Ale, Królowo, sygnałem będzie twoje spojrzenie.
Słyszeliśmy, że lód się rusza.;
Ale kiedy rzeki wznoszą się, nie jest to nawet warte odpowiedzi;
Dłonie są pełne bursztynu, spali się aż do świtu,
I pieśń gałęzi jabłoni-nikt jej nie śpiewa,
Ale to nie trwa długo, a nasza gwiazda nigdy nie zmieniła kolorów;
Ale, Królowo, ciszej: słyszysz-pada śnieg;
Tak, Królowo, to wciąż Nowy Rok!