Alain Goraguer — Les Poètes tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Les Poètes", wykonawca: Alain Goraguer.
Tekst piosenki
Je ne sais ce qui me possde et me pousse dire voix haute
Ni pour la piti ni pour l’aide, ni comme on avouerait ses fautes
Ce qui m’habite et qui m’obsde
Celui qui chante se torture, quels cris en moi quel animal
Je tue ou quelle crature, au nom du bien au nom du mal
Seuls le savent ceux qui se turent
Machado dort Collioure, trois pas suffirent hors d’Espagne
Que le ciel pour lui se ft lourd, il s’assit dans cette campagne
Et ferma les yeux pour toujours
Au-dessus des eaux et des plaines, au-dessus des toits des collines
Un plain-chant monte gorge pleine, est-ce vers l’toile Hlderlin?
Est-ce vers l’toile Verlaine?
Marlowe il te faut la taverne, non pour Faust mais pour y mourir
Entre les tueurs qui te cernent de leurs poignards et de leurs rires
la lueur d’une lanterne
Etoiles poussires de flammes, en aot qui tombez sur le sol
Tout le ciel cette nuit proclame l’hcatombe des rossignols
Mais que sait l’univers du drame
La souffrance enfante les songes comme une ruche ses abeilles
L’homme crie o son fer le ronge et sa plaie engendre un soleil
Plus beau que les anciens mensonges
Je ne sais ce qui me possde et me pousse dire voix haute
Ni pour la piti ni pour l’aide, ni comme on avouerait ses fautes
Ce qui m’habite et qui m’obsde.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Nie wiem, co mam i popycha mnie do powiedzenia na głos
Ani dla Pete ' a, ani dla pomocy, ani jak przyznają się do swoich błędów
To, co jest we mnie i opętane przeze mnie
Ten, kto śpiewa, dręczy się, jakie Krzyki we mnie, jakie zwierzę
Zabiję, czy co tam, w imię dobra, w imię zła
Tylko ci, którzy milczą, wiedzą o tym.
Machado śpi Colliour, trzy kroki wystarczy z Hiszpanii
Niech niebo staje się dla niego ciężkie, usiadł w tej kampanii
I zamknął oczy na zawsze
Nad wodami i równinami, nad dachami wzgórz
Żałosny śpiew wznosi się na pełnym gardle, czy to do płótna Chlderlina?
To do płótna Verlaine ' a?
Marlowe, nie potrzebujesz tawerny dla Fausta, tylko po to, by w niej umrzeć.
Między zabójcami, którzy otaczają cię swoimi sztyletami i śmiechem
blask latarni
Zakurzone Gwiazdy płomienia, w aot, które spadają na ziemię
Całe niebo tej nocy głosi Ghatomba Słowików
Ale co wie Wszechświat dramatu
Cierpienie rodzi sny jak ula jego pszczoły
Mężczyzna krzyczy, gdzie jego żelazo gryzie go, a jego rana rodzi słońce
Piękniejsze niż poprzednie kłamstwa.
Nie wiem, co mam i popycha mnie do powiedzenia na głos
Ani dla Pete ' a, ani dla pomocy, ani jak przyznają się do swoich błędów
To, co żyje we mnie i ma obsesję na moim punkcie.