Александр Градский — О поэтах tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "О поэтах", wykonawca: Александр Градский.
Tekst piosenki
Век поэтов мимолетен — недолет, налет, полет,
Побываешь в переплете — встанешь в книжный переплет…
По стихам узнаешь думы. По страданию — талант.
Дескать, жнем свою беду мы и не требуем наград.
И не требуют отсрочки, смерть достанет, и — ложись,
Лишь бы в сроки строки, строчки отпустила бы им жизнь.
Лишь бы веровать, что где-то через лета и гранит —
Стих упрямого поэта чье-то сердце сохранит.
А пока поодиночке к Черной речке их ведут,
И не то чтобы отсрочки — строчки молвить не дадут.
Сей редут вполне завиден и сулит бессмертье, но Жизнь уходит. Так обидно. Видно так заведено.
Кто завел так, я не знаю, но завел нехорошо,
Я читаю, я считаю, я искал да не нашел.
Хороша видать машина и шоферы хороши,
Не шурши, а то за шиворот поможем от души.
И предложат им на выбор: пуля, нож, петля иль яд,
Или розги, или дыба, иль утопят, иль спалят.
Ведь от них все неудобства, неудобно долго жить,
Не угодно благородство да на плаху положить.
И гноят поэтов разом, да и как их не гноить,
Чтобы их «несветлый» разум с того света мог светить.
Освещать гнилые души их сгноивших палачей,
Будто можно из гнилушек новых нарядить свечей.
Не нужна поэтам слава запоздалого вранья,
Лед под ними слишком слабый, что не шаг, то полынья.
Лишь бы веровать, что где-то через лета и гранит
Стих российского поэта чье-то сердце сохранит.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Wiek poetów jest ulotny-krótkotrwały, nalot, lot,
Będziesz w oprawie-wstaniesz w oprawie książki…
Po wierszach poznasz myśli. Cierpienie to talent.
Powiedzmy, żnimy nasz kłopot i nie żądamy nagród.
I nie żądają zwłoki, śmierć dostanie, i-połóż się,
Gdyby tylko w czasie linii, linie pozwoliłyby im żyć.
Jeśli tylko uwierzysz, że gdzieś przez lata i granit —
Wiersz upartego poety zachowa czyjeś serce.
W międzyczasie, pojedynczo do czarnej rzeki prowadzą,
I nie to, że odroczenie - linie nie będą mówić.
Ta Reduta jest dość zazdrosna i obiecuje nieśmiertelność, ale życie odchodzi. Szkoda. Tak to wygląda.
Kto to zrobił, Nie wiem, ale nie jest dobry,
Czytam, wierzę, Szukałem tak nie znalazłem.
Wygląda na to, że samochód i szoferzy są dobrzy,
Nie szeleszcz, bo pomożemy Ci z serca za Topsy.
I oferują im do wyboru: kula, nóż, pętla lub trucizna,
Albo rózgi, albo Dyba, albo utopią się, albo spalą.
Po tym wszystkim, od nich wszystkie niedogodności, niewygodne żyć długo,
Nie chcesz szlachty, ale na bloku do krojenia.
I ropieją poetów naraz i jak ich nie ropieją,
Aby ich" nieoświetlony " umysł mógł świecić z tamtego świata.
Rozświetlać zgniłe dusze ich zgniłych katów,
Jakbyś mógł ubrać świeczki z nowych gniluszek.
Poeci nie potrzebują chwały spóźnionego kłamstwa,
Lód pod nimi jest zbyt słaby, że nie krok, to piołun.
Jeśli tylko uwierzysz, że gdzieś przez lata i granit
Wiersz rosyjskiego poety zachowa czyjeś serce.