Александр Розенбаум — Предрассветный вальс tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Предрассветный вальс", wykonawca: Александр Розенбаум.
Tekst piosenki
Ленинградцы мои, вы не дети мне, нет,
Не Джамбул я, куда мне до старца, ей-богу.
Вы мне братья и сестры, и глаз ваших свет
Озаряет тернистую эту по жизни дорогу.
Ленинградцы мои, вы и гордость и боль,
Человечества кроха и центр Вселенной.
Я в столице страны и в ауле любом
Преклоняю пред знаменем вашим колена.
Двух свечей за столом огоньки,
Как Ростральных колонн маяки.
Сколько зим, сколько лет,
Я, встречая рассвет,
Вспоминаю о вас,
дорогие мои земляки.
В мое сердце вы гордо вошли,
Как в Неву на парад корабли.
С вами веры одной,
И не надо другой,
Снится город один нам
вдали от родимой земли.
Я прошу у судьбы не отринуть меня
От проспектов прямых и от статуи гордой.
И пусть сердце мое вечно жалит змея,
На которую конь опирается твердо.
Пусть на Заячьем острове нам о часах
В полдень выстрелом гулким напомнит орудье.
И пусть в небе кораблик на всех парусах
Вечно мчится к его ожидающим людям.
Ленинградцы мои, вы не дети мне, нет,
Дан отец нам один, и не надо другого.
Пусть он вечно летит на горячем коне,
До скончания века мы — дети Петровы.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Leningradzie moi, nie jesteście moimi dziećmi, nie,
Nie Jambul, gdzie jestem do starca, na Boga.
Jesteście moimi braćmi i siostrami, a twoje oczy są światłem
Rozświetla tę ciernistą drogę życia.
Leningradczycy moi, ty i duma i ból,
Ludzkość jest okruchy i centrum wszechświata.
Jestem w stolicy kraju i w auli każdego
Kłaniam się przed sztandarem waszego kolana.
Dwie świece przy stole światła,
Jak Rostral kolumny Latarnie morskie.
Ile zim, ile lat,
I meet the dawn,
/ Align = "left" / ,
moi drodzy rodacy.
W moim sercu z dumą wszedłeś,
Jak w Newie na paradzie statków.
Z Tobą wiary jednej,
I nie rób tego.,
Marzysz o mieście jeden do nas
z dala od ojczyzny.
Proszę przeznaczenie, by mnie nie odrzucił.
Od alei bezpośrednich i od posągu dumnego.
I niech moje serce zawsze żądli węża,
Na której koń opiera się mocno.
Niech na Zającej wyspie nam o zegarze
W południe strzał huczący przypomni działo.
I niech statek na niebie na wszystkich żagli
Zawsze pędzi do ludzi, którzy na niego czekają.
Leningradzie moi, nie jesteście moimi dziećmi, nie,
Mamy jednego ojca i nie potrzebujemy drugiego.
Niech zawsze leci na gorącym koniu,
Do końca stulecia jesteśmy dziećmi Pietrowa.