Alexandre Poulin — Souffler sur les braises tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Souffler sur les braises", wykonawca: Alexandre Poulin.
Tekst piosenki
Entre les têtes en gigue
et les coeurs à la Java
les jours que je gaspille
ils ne reviendront pas
entre le bonheur des autres
et pis les nuages dans ma cour
j’veux pas savoir à qui la faute
j’veux juste que ce soit mon tour
je veux de la vie en direct
pas juste derrière mes paupières
j’veux de la lumière de comète
pour me réchauffer l’hiver
je veux rire à en pleurer
et puis pleurer de rire
me croire arrivé
pour encore repartir
je veux des yeux étincelles
de la musique sur la langue
je veux décorer le réel
pour qu’enfin il me ressemble
Puisque la vie nous tue
chaque jour à petites doses
non c’est clair, je ne veux plus
d’un présent monochrome
alors je souffle sur les braises
pour que le noir se consume
que la lumière me bouscule
et qu’elle éclaire tous ceux qui s’allument
j’embrasse l’ivresse
sans gêne sur la bouche
et puis je mords le temps qui reste
puisqu’il est à mes trousses
non je n’ai plus peur
des histoires qu’on raconte
s’il existe, le vrai malheur
qu’il vienne, nous ferons nos comptes
je veux de la peine en dormance
et des souvenirs en continu
je veux marcher comme d’autres dansent
me retrouver à corps perdu
la pénombre dans ma tête
ne demande qu'à éclater
je lui promet des jours de fête
et du bonheur à emporter
j’ai la tête en gigue
et le coeur à la java
mes sourires se distillent
sur les visages devant moi
entre maintenant et demain
ya tant d'éternité
Je tiens le bonheur par la main
et je ne vais plus l'échapper
demain a mon réveil
je serai rendu vieux
en attendant le jour se lève
et brille à m’allumer les yeux
(Merci à Josee-Anne Levesque pour cettes paroles)
Tłumaczenie tekstu piosenki
Między głowami w drżeniu
i serca do Jawy
dni, które marnuję
nie wrócą.
między szczęściem innych
i chmury na moim podwórku
nie chcę wiedzieć, kto jest winny.
chcę tylko, żeby to była moja kolej.
chcę żyć
nie od wieków
potrzebuję światła komety.
aby mnie ogrzać w zimie
chcę się śmiać do łez
a potem płakać ze śmiechu
zaufaj mi, co się stało
/ align = "left" /
chcę, żeby moje oczy błyszczały
muzyka w języku
chcę ozdobić prawdziwy
żeby w końcu stał się podobny do mnie.
Ponieważ życie nas zabija
codziennie w małych dawkach
nie, to jasne, już nie chcę.
monochromatyczny obecny
wtedy dmucham na węgle
aby ciemność pochłonęła
niech światło mnie popchnie
i niech oświetla wszystkich, którzy się zapalają
obejmuję pijaństwo
bez wstydu na ustach
a potem gryzę pozostały czas
bo mnie śledzi.
już się nie boję.
historie, które opowiadamy
jeśli istnieje, prawdziwe nieszczęście
niech przyjdzie, zrobimy nasze rachunki
chcę bólu w hibernacji
i ciągłe wspomnienia
chcę chodzić jak inni tańczą
Znajdź mnie w zagubionym ciele
półmrok w mojej głowie
tylko wybuch
obiecuję mu święta.
i zabrać ze szczęścia
Głowa mi pęka.
i serce do Jawy
moje uśmiechy przewyższają
na twarzach przede mną
między teraz a jutro
dużo wieczności
Trzymam szczęście za rękę
i nigdy więcej od niego nie ucieknę.
jutro, kiedy się obudzę
będę stary.
w oczekiwaniu na dzień wstaje
i świeci mi w oczy
(Dzięki Jose-Ann Levesque do tych słów)