Amaury Perez — Murmullos tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Murmullos", wykonawca: Amaury Perez.
Tekst piosenki
Murmuran que no me convienes
Que las piedras delatan nuestro paso
Que doy a que pensar cuando mi abrazo
Caluroso, el tuyo encuentra siempre
Murmuran que entre cuerdas y mujeres
La vida te transcurre, misteriosa
Que en nuevos desmedidos te retozas
Que hay algo en tu mirar que no convence
Pero un amigo es un amigo
Hasta tanto no se pruebe lo contrario
Si la cosa marcha bien
Hay poco que temer
No se consigue un amigo a diario
Murmuran que traicionas a cualquiera
Siempre que tu provecho dificulte
Que, si va mal la cosa, huyes
Y más cuando tu piel entorpeciera
Murmuran que haz jugado inciertamente
En cuanto a lo de otro se tratara
Que le robas la novia al más pelele
Y al más viril también se la arrebatas
Murmuran que al alcohol
La suerte entregas
Que sin remedio te morirás solo
Sin nadie que acompañe tu velorio
Ni ser humano alguno a quien le duela
Murmuran te tu absurda vestimenta
De tu falsa cultura y de tu orgullo
De tu acento mal medido y duro
De tu anormal y casi tonta veta
Tłumaczenie tekstu piosenki
Mruczą, że mnie nie przemieniasz.
Że kamienie zdradzają nasz krok,
Co daję, co myśleć, kiedy moje uściski
Gorąco, twój zawsze znajdzie
Mamroczą, że między linami i kobietami
Życie mija Ciebie, tajemnicze.
Że w nowych hańbach bawisz się.
Że w Twoim spojrzeniu jest coś, co nie przekonuje.
Ale przyjaciel jest przyjacielem.
Dopóki nie zostanie udowodnione inaczej
Jeśli wszystko idzie dobrze
Nie ma się czego bać.
Nie dostajesz przyjaciela codziennie
Mruczą, że zdradzasz każdego.
Ilekroć twoja korzyść przeszkadza
Jeśli coś pójdzie nie tak, uciekasz.
I więcej, gdy Twoja skóra staje na drodze
Mruczą, że grałeś niepewnie.
Jeśli chodzi o inne, to będzie
Że kradniesz pannę młodą od samego głupka.
Zabierasz też najbardziej odważnego.
Mamrocze, że do alkoholu
Szczęście dostarcza
Że beznadziejnie umrzesz sam.
Nikt nie towarzyszy ci na stypie.
Ani człowiekowi, który cierpi.
Mamrotają do Ciebie swoją absurdalną sukienkę,
Z Twojej fałszywej Kultury i z twojej dumy.
Od Twojego słabo mierzonego i twardego akcentu.
Od twojej obłąkanej, prawie głupiej żyły.