Adversus — Abendklang tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Abendklang", wykonawca: Adversus.
Tekst piosenki
Abendklang, wie bist du mir vertraut in traubendunkler Nachtumarmung
Senkst lächelnd deine trüben Hände in den summenden Stock des Wespenvolkes.
Die Uhr schlägt acht und achtmal bin ich hingeschlagen vor dir und durch dich,
Abendklang.
Ruhelos und voller Hass betracht' ich mir summend die blutende Sonne.
Wo werde ich sein, wenn der Morgen mir mit belegter Zunge graut?
Was werde ich tun, wenn die Uhr sorgsam und unerträglich langsam rückwärts
tickt?
Wie soll ich schlafen unter jenem grinsenden Wolkenschwer?
Wo bringt die Nacht mir ein schwankendes Dach?
Bin ich allein auf den unergründlich hallenden Straßen des Mondlichts?
Kann ich mich fassen und wie ist mein Kurs?
Was schreit die kleine Amsel im schwarzklammen Park?
Und wo magst du sein, wenn ich wie ein Kind leise weine um dich?
Abendklang, wie ängstigst du meine Ohren mit bitter raschelnder Blätterstille?
Und sieh' nur, die Bäume im blauen Dunst jenes Weges dort.
Auch Glocken und Stimmen von Ferne, wie früher, tönen sie golden gleich.
Und doch singen sie Zukunft, nur ohne meinen Namen
Tłumaczenie tekstu piosenki
Wieczorny dźwięk, jak jesteś mi znany w winogronowych ciemnych nocnych ramionach
Uśmiechając się, opuść swoje błotniste dłonie w brzęczący kij szerszeni.
Zegar bije osiem i osiem razy Uderzyłem przed tobą i przez Ciebie,
Wieczorny dzwonek.
Niespokojny i pełen nienawiści, patrzę na krwawiące słońce.
Gdzie będę, gdy poranek zrobi się szary na moim języku?
Co zrobię, jeśli zegarek cofnie się ostrożnie i nie do zniesienia powoli
tyka?
Jak mogę spać pod tą uśmiechniętą chmurą?
Gdzie noc przynosi mi chwiejny dach?
Czy jestem sam na niezrozumiale zalanych księżycem ulicach?
Czy Mogę wziąć się w garść i jaki jest mój kurs?
Co krzyczy Mały drozd w czarnym parku?
Gdzie możesz być, kiedy płaczę cicho jak dziecko?
Wieczorny dzwonek, Jak przerażasz moje uszy gorzkim szelestem liści?
I spójrz tylko, drzewa w niebieskiej mgle na tej ścieżce.
Nawet dzwony i głosy z daleka, jak poprzednio, brzmią równie złociście.
A jednak śpiewają przyszłość, tylko bez mojego imienia