Александр Башлачёв — Случай в Сибири tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Случай в Сибири", wykonawca: Александр Башлачёв.
Tekst piosenki
Пока дышу, пока пою и пачкаю бумагу
Я слышу звон. На том стою. А там глядишь — и лягу.
Бог даст — на том и лягу.
К чему клоню? Да так, пустяк. Вошел и вышел случай.
Я был в Сибири. Был в гостях. В одной веселой куче.
Какие люди там живут! Как хорошо мне с ними!
А он… Не помню, как зовут. Я был не с ним. С другими.
А он мне — пей! — и жег вином. — Кури! — и мы курили.
Потом на языке одном о разном говорили.
Потом на языке родном о разном говорили.
И он сказал: — Держу пари — похожи наши лица,
Но все же, что ни говори, я — здесь, а ты — в столице.
Он говорил, трещал по шву: мол, скучно жить в Сибири.
Вот в Ленинград или в Москву…
Он показал бы большинству
И в том и в этом мире.
— А здесь чего? Здесь только пьют.
Мечи для них бисеры. Здесь даже бабы не дают.
Сплошной духовный неуют
Коты как кошки, серы.
— Здесь нет седла, один хомут.
Поговорить — да не с кем.
Ты зря приехал. Не поймут.
Не то, что там — на Невском.
— Ну как тут станешь знаменит —
Мечтал он сквозь отрыжку.
Да что там у тебя звенит?
— Какая мелочишка?
Пока я все это терпел и не спускал ни слова,
Он взял гитару и запел. Пел за Гребенщикова.
Мне было жаль себя, Сибирь, гитару и Бориса.
Тем более, что на Оби мороз всегда за тридцать.
Потом окончил и сказал, что снег считает пылью.
Я встал и песне подвязал оборванные крылья.
И спел свою, сказав себе: — Держись! — играя кулаками.
А он сосал из меня жизнь глазами-слизняками.
Хвалил он: — Ловко врезал ты по ихней красной дате.
И начал вкручивать болты про то, что я — предатель.
Я сел, белее, чем снега. Я сразу онемел как мел.
Мне было стыдно, что я пел. За то, что он так понял.
Что смог дорисовать рога, что смог дорисовать рога
Он на моей иконе.
— Как трудно нам — тебе и мне — шептал он,
Жить в такой стране и при социализме.
Он истину топил в говне.
За клизмой ставил клизму.
Тяжелым запахом дыша,
Меня кусала злая вша.
Чужая тыловая вша.
Стучало в сердце. Звон в ушах.
— Да что там у тебя звенит?
И я сказал: — Душа звенит. Обычная душа.
— Ну ты даешь… Ну ты даешь!
Чем ей звенеть? Ну ты даешь —
Ведь там одна утроба.
С тобой тут сам звенеть начнешь.
И я сказал: — Попробуй!
Ты не стесняйся. Оглянись. Такое наше дело.
Проснись. Да хорошо встряхнись. Да так, чтоб зазвенело.
Зачем живешь? Не сладко жить. И колбаса плохая.
Да разве можно не любить?
Вот эту бабу не любить, когда она такая!
Да разве ж можно не любить?
Да разве ж можно хаять?
Не говорил ему за строй. Ведь сам я — не в строю.
Да строй — не строй. Ты только строй. А не умеешь строить — пой.
А не поешь — тогда не плюй.
Я — не герой. Ты — не слепой.
Возьми страну свою.
Я первый раз сказал о том, мне было нелегко.
Но я ловил открытым ртом родное молоко.
И я припал к ее груди, я рвал зубами кольца.
Была дорожка впереди. Звенели колокольца.
Пока пою, пока дышу, дышу и душу не душу,
В себе я многое глушу. Чего б не смыть плевка?!
Но этого не выношу. И не стираю. И ношу.
И у любви своей прошу хоть каплю молока.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Podczas gdy oddycham, śpiewając i brudząc papier
Słyszę dzwonek. Stoję tam. Jak tam spojrzysz, to się położę.
Bóg da-na tym i położyć się.
Do czego zmierzam? To nic takiego. Wszedł i wyszedł przypadek.
Byłem na Syberii. Byłem gościem. W jednym wesołym stosie.
Jacy ludzie tam mieszkają! Jak dobrze mi z nimi!
A on ... nie pamiętam jego imienia. Nie byłem z nim. Z innymi.
A on dla mnie — pij! - i spaliłem winem. - Pal! - i paliliśmy.
Potem w języku mówili o różnych rzeczach.
Potem w ojczystym języku mówili o różnych rzeczach.
I powiedział — - założę się, że nasze twarze są podobne,
Ale cokolwiek powiesz, ja jestem tutaj, a ty w stolicy.
Mówił, pękał w szwie: mówią, że nudne jest życie na Syberii.
Tutaj w Leningradzie lub w Moskwie…
Pokazałby większości
Na tym i na tym świecie.
- Co tu jest? Tu tylko piją.
Miecze są dla nich koralikami. Tu nawet nie dają kobiet.
/ Align = "left" /
Koty są jak koty, siarki.
- Tu nie ma siodła, jeden zacisk.
Nie ma Z kim rozmawiać.
Niepotrzebnie przyjechałeś. Nie zrozumieją.
Nie to, co tam-po Newskim.
- Jak możesz być sławny? —
Marzył o odbijaniu.
Co to za dzwonek?
- Co to za drobiazg?
Do tej pory tolerowałem to wszystko i nie puściłem ani słowa,
Wziął gitarę i zaśpiewał. Śpiewał dla Grebenschikova.
Współczułem sobie, Syberii, gitarze i Borysowi.
Zwłaszcza, że na Obi mróz jest zawsze po trzydziestce.
Potem ukończył i powiedział, że śnieg liczy się jako pył.
Wstałem i przywiązywałem poszarpane skrzydła do piosenki.
I zaśpiewał swoją, mówiąc do siebie: - trzymaj się! - pięściami.
A on wysysał ze mnie życie oczami ślimaków.
Chwalił: - sprytnie uderzyłeś w ich czerwoną datę.
Zacząłem wkręcać, że jestem zdrajcą.
Usiadłem, bielszy niż śnieg. Od razu odrętwiałem jak kreda.
Wstydziłem się, że śpiewam. Za to, że to zrozumiał.
Że mógł dorysować rogi, że mógł dorysować rogi
Jest na mojej ikonie.
— Jak trudno nam — ty i ja-szeptał,
Żyć w takim kraju i w socjalizmie.
Topił się w gównie.
Za lewatywą wkładał lewatywę.
Ciężki zapach oddychania,
Zostałem ugryziony przez wszy.
Czyjaś wszawica tylna.
Biło mi w serce. Dzwonienie w uszach.
- Co to za dzwonek?
I powiedziałem: - dusza dzwoni. Zwykła dusza.
— Dajesz, dajesz!
Co ona dzwoni? No co Ty. —
To tylko łono.
Sam zaczniesz dzwonić.
I powiedziałem: - spróbuj!
Nie wstydź się. Obejrzeć się. To nasza sprawa.
Obudzić się. Dobrze się potrząśnij. Tak, żeby zadzwonił.
Dlaczego żyjesz? Życie nie jest słodkie. A kiełbasa jest zła.
Czyż nie można kochać?
Ta kobieta nie lubi, kiedy jest taka!
Czyż nie można kochać?
Czyżby?
Nie powiedziałem mu o budowie. Bo ja nie jestem w linii.
Tak, buduj — nie buduj. Ty tylko buduj. Nie umiesz budować — śpiewaj.
Jeśli nie zjesz, to nie pluj.
Nie jestem bohaterem. Nie jesteś ślepy.
Weź swój kraj.
Pierwszy raz powiedziałem, że nie było mi łatwo.
Ale łowiłem otwarte usta rodzimego mleka.
Przyłożyłem się do jej piersi, rozerwałem zębami obrączki.
Był tor przed nami. Dzwonił dzwonek.
Podczas gdy śpiewam, podczas gdy oddycham, oddycham i dusza nie jest duszą,
W sobie wiele nie słyszę. Dlaczego nie zmyć plucia?!
Ale nie mogę tego znieść. I nie kasuję. Noszę.
I proszę o odrobinę mleka.