Александр Градский — Мария.. tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Мария..", wykonawca: Александр Градский.
Tekst piosenki
Мария! Мария! Мария!
Пусти, Мария!
Я не могу на улицах!
Не хочешь!
Ждешь,
Как щеки провалятся ямкою,
Попробованный всеми,
пресный,
Я приду
И беззубо прошамкаю,
Что сегодня я
«Удивительно честный».
Мария,
Видишь — я уже начал сутулится.
Дождь обрыдал тротуары,
Лужами сжатый жулик,
Мокрый, лижет улиц забитый булыжником труп,
А на седых ресницах —
Да! -
На ресницах морозных сосулек
Слезы из глаз —
Да! -
Из опущенных глаз водосточных труб.
Всех пешеходов морда дождя обсосала,
А в экипажах лощился за жирным атлетом атлет:
Лопались люди,
Проевшись насквозь,
И сочилось сквозь трещины сало,
Мутной рекой с экипажей стекало
Вместе с иссосаной булкой
Жевотина старых котлет.
О, Мария! Мария! О Мария!
Мария!
Имя твое я боюсь забыть,
Как поэт боится забыть
Какое-то
В муках ночей рожденное слово,
Величием равное богу.
Мария!
Тело твое
Я буду беречь и любить,
Как содат,
Обрубленный войною,
Ненужный,
Ничей,
Бережет свою единственную ногу.
Мария —
Не хочешь!
Не хочешь!
Ха!
Значит — опять
Темно и понуро
Сердце возьму,
Слезами окапав,
Нести,
Как собака,
Которая в конуру
Несет
Перееханную поездом лапу.
Кровью сердца дорогу радую,
Липнет цветами у пыли кителя.
Тысячу раз опляшет Иродиадою
Солнце Землю —
Голову Крестителя.
Мария! Мария! Мария!
Мария… Тата… Вероника… Лиля…
Tłumaczenie tekstu piosenki
Maria! Maria! Maria!
Puść Mnie, Mario!
Nie mogę na ulicy!
Nie chcesz!
Czekać,
Jak policzki upadną dołkiem,
Wypróbowany przez wszystkich,
słodki,
Przyjdę.
/ Align = "left" / ,
Że dzisiaj jestem
"Zaskakująco uczciwy".
Maria,
Widzisz, już zacząłem się garbić.
Deszcz płakał chodniki,
Kałuże skompresowany oszust,
Mokre, Lizanie ulic zatkane brukiem zwłoki,
A na siwych rzęsach —
Tak! -
Na rzęsach mroźnych sopli
Łzy z oczu —
Tak! -
Z opuszczonych oczu rur spustowych.
Pysk deszczu zassał wszystkich pieszych,
/ Align = "left" / :
Mężczyźni,
/ Align = "left" / ,
I sączące się przez szczeliny smalcu,
Błotnista rzeka z załogami spływała
Razem z issosaną bułką
Żucie starych kotletów.
Maria! Maria! O Mario!
Maria!
Twoje imię boję się zapomnieć.,
Jak poeta boi się zapomnieć
Jakiś
W ferworze nocy urodzone słowo,
Wielkość równa Bogu.
Maria!
Ciało twoje
Będę pielęgnować i kochać,
Jako sodat,
/ Align = "left" / ,
Niepotrzebny,
Niczyj,
Chroni jedyną nogę.
Maria —
Nie chcesz!
Nie chcesz!
Ha!
Więc znowu —
Ciemno i ponuro
Serce wezmę,
Łzy okapaw,
Ponosić,
Jak pies,
Która jest w budce
Ponosić
Przejechaną pociągiem łapę.
Krew serca droga raduyu,
Przykleja kwiaty do pyłu wieloryba.
Tysiąc razy opłakuje Herodiada
Słońce Ziemi —
Głowę Chrzciciela.
Maria! Maria! Maria!
Maria ... Tata ... Weronika ... Lilia…