Александр Градский — Песня без названия tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Песня без названия", wykonawca: Александр Градский.
Tekst piosenki
Мне несладок, неприятен дым сгоревшего Отечества,
Но его золой и пеплом не посыплю я главу.
Суть не в качестве лекарства, все равно недуг не лечится,
Ни за плату, ни по блату, ни во сне, ни на яву.
Кое-как по свету мыкались, привыкали, да не свыкнулись,
Лыко в строку, срока лихо и с киркою и с кнутом.
Век рычал звериным рыком, обличал, вещал и тыкал,
И стучал по рельсным стыкам и стелился под скотом.
Мы Россию просвистели и проспали на постели,
В статистических простатах оказалася моча.
Воспитать себя успели полу-сукой, полу-стервой,
Нас из стука сделал Сталин, а Ильич из кумача.
Слышишь, Ваня, шелест скатов. То с рассвета до заката,
Депутат бьет депутата покаянным кулаком.
И по данным Госкомстата, ты, Иван, не просто стадо,
Ты ступень и степень спада. Но не ведаешь о том.
Сопричастны этой участи, не участвуем, не учимся,
Не работая — завидуем, а завидуя — гнием.
И живем мы как получится, ну чуть хуже, чем валютчица,
Ну чуть хуже, чем политбюро, но все-таки живем.
Не важны нам беды русские, а Лансбергис и Прунскине,
Мы их, сдохнем, не отпустим. На миру красна нам смерть.
И вписался Руст искустно в ложе площади Прокрустово,
Да, что нам русты и прокрусты и прохвосты всех мастей.
Мы не сладили с эпохою, потому, что все нам… (все равно)
Разгильдяи, плуты, рохли. Невдомек кому мы в прок.
Будь ты рокер или инок, ты в советской луже вымок,
И прибудешь таковым ты, даже выйдя за порог.
Знаю я, что эта песня не к погоде и не к месту,
Мне из лестного-бы теста Вам пирожные печь.
Ох ребята, это мука, что-бы с голосом и слухом
Раздражать народу ухо, пробуждая дух и речь.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Jestem niesłodzony, nieprzyjemny dym spalonej Ojczyzny,
Ale jego popiołem i popiołem nie posypię.
Istota nie jest lekarstwem, nadal choroba nie jest leczona,
Ani za opłatą, ani za blat, ani we śnie, ani na jawie.
Jakoś na świecie mykali, przyzwyczajeni, ale nie przyzwyczajeni,
Łajko w linii, łajko, łajko, łajko, łajko i łajko.
Wiek warczał rykiem zwierząt, karcił, nadawał i szturchał,
I walnął w połączenia kolejowe i leżał pod bydłem.
Pogwizdaliśmy Rosję i spaliśmy na łóżku,
W statystycznych prostatach był mocz.
Kształcić się zdążyli pół-suką, pół-suką,
Stalin nas z pukania zrobił, a Iljicz z kumacza.
Słyszysz, wania, szelest płaszczek. To od świtu do zmierzchu,
Poseł bije posła pokutną pięścią.
I według Goskomstatu, Ty, Ivan, nie jesteś tylko stadem,
Jesteś stopniem i stopniem spadku. Ale nie wiesz.
Uczestniczy w tym losie, nie uczestniczy, nie uczy się,
Nie pracując-zazdrosny, ale zazdrosny-gnijący.
I żyjemy tak, jak się okazuje, cóż, trochę gorzej niż waluta,
Cóż, trochę gorzej niż Biuro Polityczne, ale nadal żyjemy.
Kłopoty Rosjan nie są dla nas ważne, ale Lansbergis i Prunskine,
Umrzemy, nie puścimy ich. Na świecie jest dla nas czerwona śmierć.
/ Align = "left" / ,
Tak, co nam Rust i procrust i łajdacy wszelkiego rodzaju.
Nie jesteśmy słabi z epoki, ponieważ wszyscy jesteśmy ...(i tak)
/ Align = "left" / Nie wiem, komu jesteśmy przydatni.
Niezależnie od tego, czy jesteś rocker, czy Enoch, jesteś przemoczony w radzieckiej kałuży,
I będziesz taki jak ty, nawet jeśli przekroczysz próg.
Wiem, że ta piosenka nie jest na pogodę i nie jest na miejscu,
Dla mnie z pochlebnego ciasta upieczecie ciastka.
Och, chłopaki, to mąka, coś z głosem i słuchem
Drażnić ucho ludzi, budząc ducha i mowę.