Александр Маршал — Отец солдата tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Отец солдата", wykonawca: Александр Маршал.
Tekst piosenki
Когда в дни весенние
Сын, простясь, на войну уходил.
Их пятьсот пацанов в воскресение
Эшелон на Кавказ увозил.
У него сын любимый единственный
С детства с батей без матери рос,
Он не плакал, когда вместе с письмами,
Почтальон похоронку принёс.
Он не плакал и ночи простаивал
У штабов, что в чужих городах,
Он не плакал, но твёрдо настаивал,
И искал сына днями и в снах.
На него офицеры ругалися:
«Что тут трёшься, здоровый мужик?»
Только люди жалели, старалися,
Горе общим вдруг стало для них.
Он не плакал, когда ему кинули,
За смерть сына две тысячи рублей,
Он не плакал, толкаясь за спинами,
Постаревших от слёз матерей.
Он не плакал, и два года полные
Всё искал тело сына везде,
А портрет в рамке с лентою чёрною
Рядом с рюмкой стоял на столе.
Он заплакал в Ростове под клёнами,
Он заплакал, не в силах стоять:
В холодильнике в лаборатории
Тело еле сумев опознать.
Он добился, с трудом, разрешения,
Спрятав слёзы скупые в платок,
И сказал, глядя в небо весеннее,
«Скоро будем мы дома, сынок».
Он не плакал,
Когда в дни весенние
Сын, простясь, на воину уходил.
Их пятьсот пацанов в воскресение
Эшелон на Кавказ увозил.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Kiedy w wiosenne dni
Syn, żegnając się, poszedł na wojnę.
W niedzielę jest ich pięćset.
Eszelon na Kaukaz zabrał.
Ma syna ukochanego jedynego
Od dzieciństwa z ojcem bez matki dorastał,
Nie płakał, gdy wraz z listami,
Listonosz przyniósł pogrzeb.
Nie płakał i nocował bezczynnie
Sztabów w obcych miastach,
Nie płakał, ale stanowczo nalegał,
I szukał syna dni i snów.
Oficerowie przeklinali na niego:
"Co tu się dzieje, Wielki człowieku?»
Tylko ludzie żałowali, starali się,
Smutek nagle stał się dla nich powszechny.
Nie płakał, kiedy go rzucono.,
Za śmierć syna dwa tysiące rubli,
Nie płakał, pchając się za plecami,
Starsze od łez matki.
Nie płakał, a dwa lata pełne
Wszędzie Szukałem ciała Syna,
Portret w ramce z czarną wstążką
Obok kieliszka stał na stole.
Płakał w Rostowie Pod Klonami,
Płakał, nie mogąc stać:
W lodówce w laboratorium
Ledwo udało się zidentyfikować ciało.
Uzyskał, z trudem, pozwolenie,
Ukrywanie łez skąpy w chustce,
I powiedział, patrząc w niebo wiosna,
"Wkrótce będziemy w domu, synu."
Nie płakał.,
Kiedy w wiosenne dni
Syn pożegnał się z wojownikiem.
W niedzielę jest ich pięćset.
Eszelon na Kaukaz zabrał.