Александр Новиков — Батум tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Батум", wykonawca: Александр Новиков.
Tekst piosenki
В Константинополь.
Поезда уходят на Москву.
От людского шума ль Иль от скопа ль Каждый день я чувствую
Тоску.
Далеко я,
Далеко заброшен,
Даже ближе
Кажется луна.
Пригоршнями водяных горошин
Плещет черноморская
Волна.
Каждый день
Я прихожу на пристань,
Провожаю всех,
Кого не жаль,
И гляжу все тягостней
И пристальней
В очарованную даль.
Может быть, из Гавра
Иль Марселя
Приплывет
Луиза иль Жаннет,
О которых помню я Доселе,
Но которых
Вовсе — нет.
Запах моря в привкус
Дымно-горький.
Может быть,
Мисс Митчел
Или Клод
Обо мне вспомянут
В Нью-Йорке,
Прочитав сей вещи перевод.
Все мы ищем
В этом мире буром
Нас зовущие
Незримые следы.
Не с того ль,
Как лампы с абажуром,
Светятся медузы из воды?
Оттого
При встрече иностранки
Я под скрипы
Шхун и кораблей
Слышу голос
Плачущей шарманки
Иль далекий
Окрик журавлей.
Не она ли это?
Не она ли?
Ну да разве в жизни
Разберешь?
Если вот сейчас ее Догнали
И умчали
Брюки клеш.
Каждый день
Я прихожу на пристань,
Провожаю всех,
Кого не жаль,
И гляжу все тягостней
И пристальней
В очарованную даль.
А другие здесь
Живут иначе.
И недаром ночью
Слышен свист, —
Это значит,
С ловкостью собачьей
Пробирается контрабандист.
Пограничник не боится
Быстри.
Не уйдет подмеченный им Враг,
Оттого так часто
Слышен выстрел
На морских, соленых
Берегах.
Но живуч враг,
Как ни вздынь его,
Потому синеет
Весь Батум.
Даже море кажется мне
Индиго
Под бульварный
Смех и шум.
А смеяться есть чему
Причина.
Ведь не так уж много
В мире див.
Ходит полоумный
Старичина,
Петуха на темень посадив.
Сам смеясь,
Я вновь иду на пристань,
Провожаю всех,
Кого не жаль,
И гляжу все тягостней
И пристальней
В очарованную даль.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Do Konstantynopola.
Pociągi odjeżdżają do Moskwy.
Od ludzkiego hałasu lub od rybołówstwa każdego dnia czuję
Tęsknota.
Daleko jestem,
Daleko opuszczony,
Nawet bliżej
Chyba księżyc.
Garść grochu wodnego
Plecha Czarnomorska
Fala.
Każdego dnia
Przychodzę na przystań.,
Odprowadzam wszystkich.,
Komu nie żal,
# Patrz
/ Align = "left" /
W zaczarowaną dal.
Może z Hawru
Il Marseille
Przypłynąć
Louise il Jeannette,
O których pamiętam do tej pory,
Ale które
Wcale nie.
Zapach morza w smaku
Dymno-gorzki.
Móc,
Pani Mitchell.
Lub Claude
/ Align = "left" /
W Nowym Jorku,
Po przeczytaniu tego tłumaczenia rzeczy.
Wszyscy szukamy
W tym świecie wiertło
Wzywający nas
Niewidzialne ślady.
Nie z tego powodu.,
Jak lampy z abażurem,
Czy meduzy świecą z wody?
Dlatego
Podczas spotkania z obcokrajowcami
Jestem pod skrzypieniem
Szkuner i okręty
Słyszę głos.
Płacząca charmanka
Il daleki
Krzyk żurawi.
Czy to nie ona?
Czyż nie jest?
Cóż, czy w życiu
Rozmieścisz to?
Jeśli teraz ją złapali.
/ Align = "left" /
Rozkloszowane spodnie.
Każdego dnia
Przychodzę na przystań.,
Odprowadzam wszystkich.,
Komu nie żal,
# Patrz
/ Align = "left" /
W zaczarowaną dal.
A inni tutaj
Żyją inaczej.
I nie bez powodu w nocy
Słychać świst, —
To znaczy,
Z psiej zwinności
Przemytnik wkrada się.
Straż Graniczna nie boi się
Szybko.
Nie odejdzie wróg, którego zauważył,
Dlatego tak często
Słychać strzał.
Na morskich, słonych
Brzeg.
/ Align = "left" / ,
/ Align = "left" / ,
Bo robi się niebiesko.
Cały Batum.
Nawet morze wydaje mi się
Indygo
Pod bulwarny
Śmiech i hałas.
I jest coś do śmiechu
Przyczyna.
W końcu nie tak bardzo
W świecie div.
/ Align = "left" /
Starczyzna,
Kogut na ciemnościach sadzenia.
Sam się śmiejąc,
Wracam na przystań.,
Odprowadzam wszystkich.,
Komu nie żal,
# Patrz
/ Align = "left" /
W zaczarowaną dal.