Александр Новиков — Помнишь, девочка?.. tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Помнишь, девочка?..", wykonawca: Александр Новиков.
Tekst piosenki
Помнишь, девочка, гуляли мы в саду,
Я бессовестно нарвал букет из роз.
Дай бог памяти, в каком это году,
Я не чувствовал ладонями заноз.
Надрывались от погони сторожа,
И собаки не жалели в беге сил.
Я бежал, твоим букетом дорожа,
И, запутавшись, в заборах колесил.
Кровь хлестала из разодранной щеки,
А рубаха развалилась пополам.
Оставались чудом целы лепестки,
А штаны ползли бессовестно по швам.
Ты сидела на скамейке далеко
И считала в мыслях медленно до ста,
Я ж заборы перемахивал легко,
И версту сменяла новая верста.
Убежал я. И собак перехитрил,
Завершая полуночный марафон.
А потом опять бежал, что было сил,
За тобой по темной улице вдогон.
Хохотали до упаду фонари.
Я в окно твое погасшее глазел.
Комары в меня вонзали волдыри,
А букет в руках беспомощно редел.
Мы столкнулись — видно, есть на свете бог.
И шарахнулись, как серые коты.
Помнишь, девочка, я веник приволок?
Это были твои первые цветы.
Я неважный вид имел как кавалер,
И язык во рту ворочался немой.
Надрывался в упоенье каждый нерв,
Но пора уже, пора было домой.
Но домой мы не добрались — вот беда,
Дружно рваную рубаху обвиня.
Затуманила рассудок резеда,
И букет ей вторил, запахом пьяня.
А потом качалась ночь на каблуках,
И кувшинки глупо путались в пруду.
Помнишь, девочка, занозы на руках?
Дай бог памяти, в каком это году…
Tłumaczenie tekstu piosenki
Pamiętasz, dziewczyno, spacerowaliśmy po ogrodzie?,
Bez skrupułów narwałem bukiet róż.
Niech Bóg pamięta, w którym to Roku,
Nie czułem drzazg dłońmi.
/ Align = "left" / Spacewatch,
A psy nie szczędziły w biegu sił.
Biegłem, twój bukiet jest drogi,
I zaplątany, w Płotach jeździł.
Krew tryskała z rozdartego policzka.,
Koszula rozpadła się na pół.
/ Align = "left" / ,
A spodnie pełzały bez skrupułów po szwach.
Siedziałaś na ławce daleko.
I liczyła w myślach powoli do stu,
Łatwo przewinąłem płoty.,
I milę zastąpiła Nowa wiorsta.
I przechytrzyłem psy.,
Kończąc maraton o północy.
A potem znowu uciekł, że było siły,
Za Tobą na ciemnej ulicy.
Śmiali się aż do upadku latarnie.
Gapiłem się przez twoje zgaszone okno.
Komary we mnie wbiły pęcherze,
A bukiet w rękach bezradny.
Spotkaliśmy się-widocznie jest Bóg na świecie.
I uderzyli jak szare koty.
Pamiętasz, dziewczyno? przyniosłem miotłę?
To były twoje pierwsze kwiaty.
Nie wyglądałem za dobrze.,
A język w ustach przewracał się niemy.
/ Align = "left" / ,
Ale nadszedł czas, by wrócić do domu.
Ale nie dotarliśmy do domu — to jest kłopot,
Razem podartą koszulę oskarżony.
Przyćmiła umysł Reseda.,
I bukiet powtórzył jej, zapach mocny.
A potem kołysała się noc na obcasach,
A lilie wodne głupio mieszały się w stawie.
Pamiętasz, dziewczyno, drzazgi na rękach?
Niech Bóg pamięta, w którym to Roku…