Алиса — Мы держим путь в сторону леса tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Мы держим путь в сторону леса", wykonawca: Алиса.
Tekst piosenki
Ты веришь запаху трав,
Я — стуку в дверь,
Но разве важно, кем были мы,
И кто мы теперь.
Ведь в этой игре решать не нам
И не нам назначать масть,
Но мне кажется, всё же стоит встать,
Даже если придется упасть.
Ты ночуешь в цветном гамаке,
Моя кровать — пол,
И мне безразлично, кто из нас отдаст пас,
И кто забьёт гол.
Ведь в поисках темы для новых строк
Можно пробовать тысячи слов,
Но если ты слеп, не стоит идти —
Ты разобьёшь лоб.
Мы держим путь в сторону леса,
Мы видим снег скал.
И нам ни к чему ветер песен,
Который мы оставили вам,
Покидая вокзал.
Твой символ — роза ветров,
Мой — ржавый гвоздь,
Но, ради Бога, давай не выяснять,
Кто из нас гость,
Ведь мы с тобой решаем кроссворд,
К которому знаем ответ.
Ты только вспомни, какой шёл дождь,
А сейчас дождя нет.
От линий стужи навстречу теплу,
Мы идём, держась за края,
И нам всё сложнее смотреть вверх
И просить у неба огня.
И хотя у нас с тобой разный стиль
И разный цвет глаз,
Мы идём тропой восходящего дня,
И утро смотрит на нас.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Wierzysz w zapach ziół.,
Pukam do drzwi — ,
Ale czy to ważne, kim byliśmy,
I kim teraz jesteśmy.
Po tym wszystkim, w tej grze nie decyduje o nas
I nie możemy przypisać koloru,
Ale myślę, że warto wstać.,
Nawet jeśli muszę spaść.
Nocujesz w kolorowym hamaku.,
Moje łóżko to Podłoga,
I nie obchodzi mnie, który z nas poda pas.,
I kto strzeli bramkę.
Po tym wszystkim, w poszukiwaniu tematów dla nowych linii
Możesz spróbować tysięcy słów,
Ale jeśli jesteś ślepy, nie idź —
Rozwalisz czoło.
Trzymamy drogę w kierunku lasu,
Widzimy śnieg skał.
I nie potrzebujemy wiatru piosenek,
Które zostawiliśmy wam,
Opuszczając Dworzec.
Twoim symbolem jest róża wiatrów,
Mój jest zardzewiały gwóźdź,
Ale na miłość boską, nie dowiedzmy się.,
Który z nas jest gościem,
Przecież ty i ja rozwiązujemy krzyżówkę,
Do którego znamy odpowiedź.
Pamiętasz, jak padało?,
A teraz nie pada.
Z linii chłodu w kierunku ciepła,
Idziemy, trzymając się krawędzi,
I coraz trudniej jest nam patrzeć w górę
I prosić niebo o ogień.
I chociaż ty i ja mamy inny styl.
I inny kolor oczu,
Idziemy ścieżką Wschodzącego dnia,
A rano patrzy na nas.