Анатолий Полотно — Против ветра tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Против ветра", wykonawca: Анатолий Полотно.
Tekst piosenki
Против ветра идём, дождь в лицо, вперемешку со снегом.
Тот, кто дрейфит в пути, остаётся частенько пустым.
Что в том толку — взирать и пенять постоянно на небо,
Раз боишься — не делай, а сделал — не тырься в кусты.
И плевать нам на то, что давно уже мокрые спины,
И холопская кротость у нас не бывает в чести,
Кто сказал вам, что даже Господь в лагерях нас покинул,
Ему тоже свой крест на Голгофу пришлось отнести.
Далеко на Севере были, жили, верили.
Были, жили, верили, а куда деться!
Далеко на Севере были, жили, верили.
От сумы и от тюрьмы не отвертеться.
Под счастливыми звёздами жить не приходится часто.
Их на всех не хватает, хоть все подставляют челы.
Многие унижались, ревели, просили напрасно,
Только вот почему-то и грешники Богу милы.
Хоть тюрьма и не церковь, она тоже крестит однажды,
Проверяя на стойкость, на веру, надежду, любовь.
И хоть вы в одну реку, понятно, не вступите дважды,
Ну, а мы, побродив, поискав, возвращаемся вновь.
Далеко на Севере были, жили, верили.
Были, жили, верили, а куда деться!
Далеко на Севере были, жили, верили.
От сумы и от тюрьмы не отвертеться.
Против ветра идём, дождь в лицо, вперемешку со снегом.
Тот, кто дрейфит в пути, остаётся частенько пустым.
Что в том толку — взирать и пенять постоянно на небо,
Раз боишься — не делай, а сделал — не тырься в кусты.
И плевать нам на то, что давно уже мокрые спины,
И холопская кротость у нас не бывает в чести,
Кто сказал вам, что даже Господь в лагерях нас покинул,
Ему тоже свой крест на Голгофу пришлось отнести.
Далеко на Севере были, жили, верили.
Были, жили, верили, а куда деться!
Далеко на Севере были, жили, верили.
От сумы и от тюрьмы не отвертеться.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Pod wiatr idziemy, deszcz w twarz, zmieszany ze śniegiem.
Ten, kto dryfuje po drodze, często pozostaje pusty.
Co w tym złego-patrzeć i winić stale w niebo,
Jeśli się boisz, nie rób tego, ale nie skradaj się w krzaki.
I nie obchodzi nas to, że od dawna mamy mokre Plecy.,
A chołopska łagodność nie jest u nas honorowa,
Kto ci powiedział, że nawet Pan w obozach nas opuścił,
On też swój krzyż na Kalwarię musiał zanieść.
Daleko na północy byli, żyli, wierzyli.
Byli, żyli, wierzyli, a gdzie się udać!
Daleko na północy byli, żyli, wierzyli.
Od sumy i od więzienia nie da się uciec.
Pod szczęśliwymi gwiazdami nie trzeba często żyć.
Nie ma ich w ogóle, chociaż wszyscy wrabiają ludzi.
Wielu upokorzonych, ryczało, błagało na próżno,
Tylko z jakiegoś powodu grzesznicy są mili dla Boga.
Chociaż więzienie nie jest kościołem, ona też chrzci pewnego dnia,
Sprawdzając odporność, wiarę, nadzieję, miłość.
I chociaż jesteś w tej samej rzece, rozumiem, że nie wkroczysz dwa razy,
Cóż, my, wędrując, szukając, wracamy ponownie.
Daleko na północy byli, żyli, wierzyli.
Byli, żyli, wierzyli, a gdzie się udać!
Daleko na północy byli, żyli, wierzyli.
Od sumy i od więzienia nie da się uciec.
Pod wiatr idziemy, deszcz w twarz, zmieszany ze śniegiem.
Ten, kto dryfuje po drodze, często pozostaje pusty.
Co w tym złego-patrzeć i winić stale w niebo,
Jeśli się boisz, nie rób tego, ale nie skradaj się w krzaki.
I nie obchodzi nas to, że od dawna mamy mokre Plecy.,
A chołopska łagodność nie jest u nas honorowa,
Kto ci powiedział, że nawet Pan w obozach nas opuścił,
On też swój krzyż na Kalwarię musiał zanieść.
Daleko na północy byli, żyli, wierzyli.
Byli, żyli, wierzyli, a gdzie się udać!
Daleko na północy byli, żyli, wierzyli.
Od sumy i od więzienia nie da się uciec.