Angelo Branduardi — Il cappelo a sonagli tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Il cappelo a sonagli", wykonawca: Angelo Branduardi.
Tekst piosenki
Mentre il buffone camminava il giardino immobile restava;
la sua anima preg di posarsi alla sua finestra.
Ed i gufi cominciarono a chiamare
quando l’anima si levo`, vestita in blu,
la sua parola era saggia al pensiero
di quel suo passo calmo e leggero. cos leggero.
Ma la regina non le diede ascolto, si avvolse nella sua camicia,
le pesanti imposte tir a se ed il chiavistello abbass.
Ed il suo cuore lui prego` di andare a lei,
quando i gufi cessarono di chiamare;
in una rossa veste palpitante
lui cant per lei oltre la soglia… oltre la soglia.
Dolce la sua parola era al sogno di quella chioma ondeggiante;
ma dal tavolo lei prese il ventaglio e lo fece volare via.
Ed allora il buffone pens
«io ho il mio cappello a sonagli,
sino a lei io lo mander
ed allora poi io morir… poi morir.»
Quando al mattino divenne bianco
lasci il cappello davanti ai suoi passi.
Ed in seno a lei se lo ripose,
sotto la nuvola dei capelli,
una canzone gli cantarono le sue labbra
sinch le stelle non crebbero nell’aria.
Lei apr la sua porta e la finestra
l’anima e il cuore lei fece entrare… li fece entrare.
Quello rosso venne alla sua destra,
quella blu alla sua sinistra.
Facevano un rumore come di grilli,
un chiacchierio dolce e saggio.
I suoi capelli erano un fiore ancora chiuso
quiete d’amore era ai suoi piedi… era ai suoi piedi.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Gdy błazen chodził po ogrodzie stał nieruchomo;
jego dusza modliła się, by leżał przy jej oknie.
I sowy zaczęły wołać
kiedy dusza wstała, ubrana na niebiesko,
Jego Słowo było mądre na myśl
od tego spokojnego i łatwego kroku. Kos lekki.
Ale królowa jej nie słuchała, owinęła się w koszulę,
ciężkie żaluzje przyciągają się do siebie, a zatrzask opada.
A jej serce błagało go, żeby do niej poszedł.,
kiedy sowy przestały wołać;
w czerwonej szacie pulsuje
śpiewa dla niej przez próg ... przez próg.
Słodkie Jego Słowo było w śnie, że kołysząc baldachim;
ale ze stołu wzięła wachlarz i odleciała.
A potem błazen pomyślał:
"mam mój grzechotnik kapelusz,
przed nią wyślę go
a potem umrę ... potem umrę.»
Kiedy rano stało się białe
zostaw kapelusz przed jego krokami.
I w jej piersi jest,
pod chmurą włosów,
pieśń śpiewała mu usta
Sinch nie urósł w powietrzu.
Otworzyła drzwi i okno.
wpuściła Duszę i serce ... wpuściłam ich.
Czerwony przyszedł po jego prawej stronie,
niebieski po lewej.
Hałasowali jak świerszcze.,
słodka i mądra rozmowa.
Jej włosy wciąż były zamkniętymi kwiatami
cisza miłości była u jej stóp ... była u jej stóp.