Аркона — По сырой земле tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "По сырой земле", wykonawca: Аркона.
Tekst piosenki
Ой ты, речка, речка широка,
Ой-да милая, трепетна, глубока,
Ты поведай о своем пути,
Ой-да! о горе матушки-земли.
Ой-да браты, браты лесные,
Дерева-деды, да вековые,
Сколь уж время времечко ушло,
Да чрез века на землю снизошло.
Обреченно руки вздымая
К обители Рода, вновь я вопрошаю:
Ой, да! Да матушка-заря
Ой не тревожь ты песню соловья.
Встань пред солнцем яро горящем,
Пред великим чуром, обратись ты к спящим!
Вечность спит во мгле,
Словно ждет войну,
Дремлет вера безысходно.
Братья на земле,
Их сердца в плену
Стонут болью обреченно.
По сырой земле, что в твоих слезах,
Пронесем родные веды.
Пусть омоет дождь скорбь в слепых очах,
Мы вернулись для победы!
Подыми ты взор свободный,
Тронь ты гладь души лесной.
Забвенные просторы
Душу манят вслед за собой.
Пьянящий дух свободы
Огнем сердце теребит
И снова познан мною
Свет руин, что был позабыт.
И вновь рассвет, во тьму пронзаясь,
Вторит, что жива она,
Та вера, что заветам давним предана.
Былою славой исчезая в тьму столетий давних дней,
Куда идем, не зная мы родни своей?!
Куда спешим, воротя взгляд от старой правды?
Чего мы ждем? От мира чуждого сладкой награды?
Вонзая зубы в Явь бежим от родового древа.
Но громким гласом молвят братья: «мы живы, Деды!»
И гласом ночи ты промолви заветы
Той сущности вечной, что нам сокровенна.
И славы манящей затми серы очи.
Мы есть сыны света, мы есть сестры ночи!
Tłumaczenie tekstu piosenki
Oj, rzeczka, rzeczka szeroka,
Och, tak, kochanie, drżąca, głęboka,
/ Align = "left" / ,
O tak! o smutku Matki Ziemi.
O tak, bracia, bracia leśni,
Drzewa-Dziady, tak wiekowe,
/ Align = "left" / ,
Tak, przez stulecie na ziemię zstąpiło.
Skazany ręce falujący
Do siedziby rodu, ponownie pytam:
O tak! Tak, matka zorza
Nie przejmuj się piosenką słowika.
Stań przed płonącym słońcem,
Przed wielkim churem, zwróć się do śpiących!
Wieczność śpi w ciemności,
Jakby czekał na wojnę,
Wiara śpi beznadziejnie.
Bracia na ziemi,
Ich serca w niewoli
Jęczą z bólu skazani na zagładę.
Na surowej ziemi, która jest w Twoich łzach,
Przeniesiemy rodzime Wedy.
Niech deszcz opłakuje smutek w ślepych oczach,
Wróciliśmy, by wygrać!
Podnieś oczy wolne,
/ Align = "left" /
Zapomniane przestrzenie
Duszę kuszą za sobą.
Mocny duch wolności
Ogniem serce ciągnie
I znów poznane przeze mnie
Światło ruin, które zostało zapomniane.
I znowu świt, w ciemność przebijając,
Powtarza, że ona żyje.,
Ta wiara, że Przymierza są od dawna wierne.
Była chwała znikając w ciemności wieków dawnych dni,
Dokąd idziemy, nie wiedząc, że jesteśmy rodziną?!
Gdzie się spieszymy, wrota spojrzenie od starej prawdy?
Na co czekamy? Od świata obcego słodkiej nagrody?
Wbijając zęby w Jaw uciekamy od drzewa genealogicznego.
Ale bracia mówią głośno: "żyjemy, dziadkowie!»
I nocą przemówisz Przymierza
Istoty wiecznej, która jest nam skryta.
I chwała kuszącego zaćmienia siarki oczu.
Jesteśmy synami światła, jesteśmy siostrami nocy!