Bamboleo — Vida Estel·lar tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Vida Estel·lar", wykonawca: Bamboleo.
Tekst piosenki
Penélope, con su bolso de piel marrón
Y sus zapatitos de tacón y su vestido de domingo…
Penélope se sienta en un banco en el andén
Y espera a que llegue el primer tren
Meneando el abanico
Dicen en el pueblo que un caminante paró
Su reloj una tarde de primavera
«adiós, amor mío, no me llores
Volveré antes que de los sauces caigan las hojas
Piensa en mí volveré por tí.»
Pobre infeliz, se paró su reloj infantil
Una tarde plomiza de abril cuando se fue su amante
Se marchitó en tu huerto hasta la última flor
No hay un sauce en la calle mayor para Penélope
Penélope, tristes a fuerza de esperar
Sus ojos parecen brillar
Si un tren silba a lo lejos
Penélope, uno tras otro los ve pasar
Mira sus caras, les oye hablar
Para ella son muñecos
Dicen en el plueblo que el caminante volvió y la encontró en su banco de pino
verde
La llamó: «Penélope, mi amante fiel, mi paz
Deja ya de tejer sueños en tu mente
Mírame, soy tu amor, regresé.»
Le sonrió, con los ojos llenitos de ayer
«no era así tu cara ni tu piel
Tú no eres quien yo espero»
Y se quedó con su bolso de piel marrón
Y sus zapatitos de tacón
Sentada en la estación…
Joan Manuel Serrat
Tłumaczenie tekstu piosenki
Penelope ze swoją brązową skórzaną torbą
I jej buty na obcasach, i jej niedzielna sukienka,…
Penelope siedzi na ławce na platformie
I czekaj na pierwszy pociąg.
Machając wachlarzem,
W wiosce mówią, że piechur się zatrzymał.
Jego zegar wiosenny dzień
"Żegnaj, kochana, Nie płacz mi.
Wrócę, zanim liście spadną z Eve.
Pomyśl o mnie, wrócę po ciebie.»
Biedny, nieszczęśliwy, zatrzymał zegarek dla dzieci.
Niszczycielski kwietniowy dzień, kiedy jej kochanek odszedł
Więdnąłem w Twoim ogrodzie aż do ostatniego kwiatu.
Na głównej ulicy nie ma wierzby dla Penelopy
Penelope, smutno czekając
Jego oczy wydają się świecić.
Jeśli pociąg gwiżdże w oddali,
Penelope, jeden po drugim, patrzy, jak przechodzą obok.
Patrzy na ich twarze, słyszy, jak mówią.
Dla niej to lalki
Mówi się w plueblo, że Walker wrócił i znalazł ją na swojej sosnowej ławce
zieleń
Zawołał ją: "Penelope, moja Wierna kochanka, mój spokój
Przestań tkać marzenia w swoim umyśle.
Spójrz na mnie, jestem twoją miłością, wróciłem.»
Uśmiechnął się do niej, jego oczy były pełne wczoraj.
"to nie była twoja twarz ani twoja skóra
Nie jesteś tym, czego się spodziewam.»
I została z brązową skórzaną torbą.
I jej buty na obcasach
Siedząc na stacji,…
Joan Manuel Serrat