Bethzaida — Sumarian Rebirth tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Sumarian Rebirth", wykonawca: Bethzaida.
Tekst piosenki
To be lost in endless mazes
with no thread to lead me home
As violent waves of doubt embrace me
(but for them I’m all alone)
All mysteries I thought I knew
Now wondering about life and death
As clouds of thunder gather above me Layer by layer, my soul: Undress!
What can we hope to feed the gods with
when we do not understand
Their need for something far beyond
what ever came from hands of man?
And still we say our prayers begging
to be heard in our plea
But they have more important tasks
to do than grant the wish of me At night’s dawn the darkness rising
Slowly eats the light away
And dreams of forces from beyond
that lives in veils of fright will prey
On minds of sane that never wished
to be entombed in madness’breath
As they begin their slow descent
at last devoured in dreams of death…
Walked this endless labyrinth of chaos and of pain
Filled with ancient artifacts of times far away
Sorrow fills my soul, for a moment to behold
The divinity of nothingness the truth at last unfolds…
Tłumaczenie tekstu piosenki
To be lost in endless mazes
/ align = "left" /
Gdy gwałtowne fale zwątpienia obejmą mnie
(but for them I ' m all alone)
All mysteries I thought I knew
Teraz zastanawiam się nad życiem i śmiercią.
Jak chmury grzmotu zbierają się nade mną warstwa po warstwie, moja dusza: rozbierz się!
Czym możemy nakarmić bogów?
kiedy nie rozumiemy
Ich potrzeba czegoś daleko poza
co wychodziło z ludzkich rąk?
And still we say our prayers begging
to be hear in our plea
Ale mają ważniejsze zadania
/ by uczynić, niż spełnić moje życzenie / o świcie nocy, / ciemność rośnie.
Powoli zżera światło
And dreams of forces from beyond
że życie w welonach strachu będzie żerować
On minds of sane that never wished
to be entombed in madness ' Breath
/ Align = "left" /
nareszcie pożarty w snach śmierci…
Szedłem tym niekończącym się labiryntem chaosu i bólu
Wypełniony starożytnymi artefaktami z odległych czasów
Smutek napełnia moją duszę, na chwilę, by ujrzeć
Boskość nicości prawda w końcu się rozwija…