Burzum — Enhver til Sitt tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Enhver til Sitt", wykonawca: Burzum.
Tekst piosenki
Jeg følger etter hesten, inn i skogen.
Blødende; våt nedentil av eget blod.
Føttene føles stadig tyngre;
En bankende smerte i låret.
Buksene har blitt som gips
Rundt beina der blodet har størknet.
Jeg faller, men reiser meg igjen.
Sjanglende, haltende, stumpende, fallende.
Min jakt når sin slutt, i den våte mosen
Ved månetjernets ensomme bredd.
Månetjernets ensomme bredd.
Månetjernets ensomme bredd.
Hvorfor må jeg prøve skjebnen igjen og igjen?
Hvorfor må jeg glemme smerten når såret gror?
Hvorfor må jeg venne meg til en ødelagt kropp?
Hvorfor må jeg glemme hvor jeg falt sist?
Hvorfor må jeg glemme? hvorfor må jeg glemme?
Hvorfor må jeg kjenne den gamle smerten igjen (Og igjen og igjen…)?
En gang, denne gang, går det ikke å reise seg igjen.
Jeg forblir der, i den våte mosen, alene og døende.
Det går ikke å reise seg igjen, og jeg vil det ikke heller.
Månen speiler seg i vannoverflaten og blinker til meg.
Månen blinker til meg.
Månen blinker til meg.
Lyset blir sterkere.
Månegudinnen kommer til meg.
Jeg fryser ikke mer.
Jeg varmes av månelyset.
Hvorfor må jeg prøve skjebnen igjen og igjen?
Hvorfor må jeg glemme smerten når såret gror?
Hvorfor må jeg venne meg til en ødelagt kropp?
Hvorfor må jeg glemme hvor jeg falt sist?
Hvorfor må jeg glemme? hvorfor må jeg glemme?
Hvorfor må jeg kjenne den gamle smerten igjen?
Jeg fryser ikke mer.
Jeg varmes av månelyset.
Jeg fryser ikke mer.
Jeg varmes av månelyset
Tłumaczenie tekstu piosenki
Podążam za koniem do lasu.
Krew; mokra od własnej krwi.
Nogi stają się cięższe;
Pulsujący ból w biodrze.
Spodnie stały się jak tynk
Wokół nóg, gdzie zamarzła krew.
Spadam, ale znów się podnoszę.
/ Align = "left" /
Moje polowanie dobiega końca, w mokrym mchu
Na ustronnym brzegu Gwiazdy księżycowej.
Samotny Brzeg księżycowej Gwiazdy.
Samotny Brzeg księżycowej Gwiazdy.
Dlaczego miałbym ciągle próbować losu?
Dlaczego zapominam o bólu, gdy rana się goi?
Dlaczego muszę się przyzwyczaić do złamanego ciała?
Dlaczego zapomniałem, gdzie upadłem ostatni raz?
Dlaczego miałbym zapomnieć? dlaczego miałbym zapomnieć?
Dlaczego muszę znowu odczuwać stary ból (i znowu, i znowu...)?
Pewnego dnia, tym razem, nie podniesie się ponownie.
Zostaję tam, w mokrym mchu, sam i umieram.
Nie chce znowu wstać, a ja też nie chcę.
Księżyc odbija się na powierzchni wody i błyska przede mną.
Księżyc miga przede mną.
Księżyc miga przede mną.
Światło staje się silniejsze.
Bogini księżyca przychodzi do mnie.
Już nie zamarzam.
Rozgrzewa mnie światło księżyca.
Dlaczego miałbym ciągle próbować losu?
Dlaczego zapominam o bólu, gdy rana się goi?
Dlaczego muszę się przyzwyczaić do złamanego ciała?
Dlaczego zapomniałem, gdzie upadłem ostatni raz?
Dlaczego miałbym zapomnieć? dlaczego miałbym zapomnieć?
Dlaczego znowu muszę czuć stary ból?
Już nie zamarzam.
Rozgrzewa mnie światło księżyca.
Już nie zamarzam.
Rozgrzewa mnie światło księżyca.