Carole Fredericks — A nos actes manqués tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "A nos actes manqués", wykonawca: Carole Fredericks.
Tekst piosenki
À tous mes loupés, mes ratés, mes vrais soleils
Tous les chemins qui me sont passés à côté
À tous mes bateaux manqués, mes mauvais sommeils
À tous ceux que je n’ai pas été
Aux malentendus, aux mensonges, à nos silences
À tous ces moments que j’avais cru partager
Aux phrases qu’on dit trop vite et sans qu’on les pense
À celles que je n’ai pas osées
À nos actes manqués
Aux années perdues à tenter de ressembler
À tous les murs que je n’aurai pas su briser
À tout ce que j’ai pas vu, tout près, juste à côté
Tout ce que j’aurai mieux fait d’ignorer
Au monde, à ses douleurs qui ne me touchent plus
Aux notes, aux solos que je n’ai pas inventés
Tous ces mots que d’autres ont fait rimer qui me tuent
Comme autant d’enfants jamais portés
À nos actes manqués
À nos actes manqués
À nos actes manqués
Aux amours échouées de s'être trop aimé
Visages et dentelles croisés juste frôlés
Aux trahisons que je n’ai pas vraiment regrettées
Aux vivants qu’il aurait fallu tuer
À tout ce qui nous arrive enfin, mais trop tard
À tous les masques qu’il aura fallu porter
À nos faiblesses, à nos oublis, nos désespoirs
Aux peurs impossibles à échanger
À nos actes manqués
À nos actes manqués
À nos actes manqués
À nos actes manqués
Tłumaczenie tekstu piosenki
Za wszystkie moje pomyłki, moje pomyłki, moje prawdziwe słońca
Wszystkie ścieżki, które minęły mnie
Za wszystkie moje nieodebrane łodzie, moje złe sny
Dla wszystkich, których nie jestem
Na nieporozumienia, na kłamstwa, na nasze milczenie
We wszystkich momentach, w których wierzyłem, że dzielę
Do zwrotów, które mówimy zbyt szybko i nie myślimy o nich
Do tych, których nie odważyłem się
Za nasze nieudane czyny.
Stracone lata, starając się wyglądać
Wszystkie ściany, których nie mogłem złamać.
Wszystko, czego nie widziałem, jest tuż obok.
Wszystko, co wolałbym zignorować
Światu, jego ból, który już mnie nie dotyka
Do nut, do solówek, których nie wymyśliłem
Wszystkie te słowa, które inni rymowali, które mnie zabijają
Jak wiele dzieci, które kiedykolwiek nosiły
Za nasze nieudane czyny.
Za nasze nieudane czyny.
Za nasze nieudane czyny.
Do niefortunnych miłości za to, że zbyt się kochali
Skrzyżowane twarze i koronki właśnie się urwały
Zdrady, których nie żałowałem.
Żywego, którego trzeba było zabić.
Do wszystkiego, co się z nami dzieje, w końcu, ale za późno
Na wszystkie maski, które trzeba było założyć
Do naszych słabości, do naszych zapomnień, do naszej rozpaczy
Lęki, których nie można wymienić
Za nasze nieudane czyny.
Za nasze nieudane czyny.
Za nasze nieudane czyny.
Za nasze nieudane czyny.