Chris Mills — Untitled No. 1 tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Untitled No. 1", wykonawca: Chris Mills.
Tekst piosenki
By the first flush of spring, sides were chosen
And lines were drawn
The red summer sun set on fields of banners waving
And the autumn leaves fell like bodies
From the battlements
We dug in, played to win, for we knew
Our cause was righteous
It did not matter that we knew not what it was
For the radio said that the lives of our wives and babies
Were under attack by vampires and aliens
In the mud, we suffered the frost and the cannon fire
As generals fed on the breast of the war machine
Commanding us to die for their gilded pleasures
While maggots ate all of our rations clean
A thought like a thread sent out
From beneath the Atlantic
Carried news of the fast-approaching enemy line
As my lips drank deep the blood of a terrible monster
I recognized two dead eyes and a face like mine
We broke ranks, smoked and drank
In the heart of an unholy city
Traded chocolate with children
Hid Vermeers beneath our coats
Made love to the whores on the steps of the Tower of Babel
And woke with steely blades pressed to our throats
A thousand years in a cage, we thought ourselves forgotten
Prisoners of something we did not understand
When word finally came that the fighting all was over
Though we could return, we could not go home again
Tłumaczenie tekstu piosenki
Przy pierwszym spłuczce wiosny wybrano strony
I kreślono linie
Czerwone letnie słońce zachodzące na polach falujących sztandarów
A jesienne liście opadły jak ciała
From the battlements
Kopaliśmy, graliśmy, by wygrać, bo wiedzieliśmy
Nasza sprawa była słuszna.
To nie miało znaczenia, że nie wiedzieliśmy, co to było.
W radiu mówili, że życie naszych żon i dzieci
Zostali zaatakowani przez wampiry i kosmitów.
W błocie, cierpieliśmy mróz i ogień armatni
Jak generałowie żywili się na piersiach machiny wojennej
Rozkazał nam umrzeć za ich pozłacane przyjemności.
Podczas gdy robaki zjadły wszystkie nasze racje czyste
A thought like a thread sent out
From beneath the Atlantic
Wieść o szybko zbliżającej się linii wroga
Gdy moje usta piły głęboko krew strasznego potwora
Rozpoznałem dwoje martwych oczu i twarz taką jak moja.
Łamaliśmy szeregi, paliliśmy i pili.
W sercu bezbożnego miasta
Handel czekoladą z dziećmi
Ukryłem Vermeerów pod naszymi płaszczami.
Kochałam się z dziwkami na schodach Wieży Babel.
I obudziliśmy się ze stalowymi ostrzami wciśniętymi do naszych gardeł
Tysiąc lat w klatce, myśleliśmy, że zapomnieliśmy
Więźniowie czegoś, czego nie zrozumieliśmy
Kiedy w końcu nadeszła wieść, że walka dobiegła końca.
Choć mogliśmy wrócić, nie mogliśmy wrócić do domu.