Chris Smither — I Am the Ride tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "I Am the Ride", wykonawca: Chris Smither.
Tekst piosenki
Forms are loosely fitting, jury still are sitting
Sense of duty keeps us all in motion
Prison sirens wailing, that security is failing
Do not inspire a lifetime of devotion
No one will sympathize, no one really tries
They need a faith that leads them like a drum
And I can hear it pounding down among the ruins
Sad to say, I don’t think I’m the only one
I awoke and someone spoke, they asked me in a whisper
If all my dreams and visions had been answered
And I don’t know what to say, I never even pray
I just feel the pulse of universal dancers
They’ll waltz me till I die, they’ll never tell me why
I never stop to ask them where we’re going
Yes, but the holy, the profane are all helplessly insane
Wishful, hopeful, never even knowing
And they asked if I believe and do the angels really grieve
Or is it all a comforting invention?
It’s just like gravity, I said, it’s not a product of my head
It doesn’t speak, but nonetheless commands attention
And I don’t care what it means or who decorates the scenes
The problem is more with my sense of pride
Because it keeps me thinking «Me», instead of what it is to be
I’m not a passenger, I am the ride
I’m not a passenger, I am the ride
Tłumaczenie tekstu piosenki
Formy są luźno dopasowane, ławnicy wciąż siedzą
Poczucie obowiązku trzyma nas wszystkich w ruchu.
Więzienna syrena zawodzi, że ochrona zawodzi
Nie inspiruj życia poświęcenia
Nikt nie będzie współczuł, nikt naprawdę nie próbuje
Potrzebują wiary, która prowadzi ich jak bęben
I słyszę jak wali się pośród ruin.
Przykro mi to mówić, ale chyba nie jestem jedyny.
Obudziłem się i ktoś przemówił, zapytał mnie szeptem
Gdyby wszystkie moje sny i wizje zostały spełnione
I nie wiem co powiedzieć, nigdy nawet się nie modlę
I just feel the pulse of universal dancers
Będą mnie walcować aż umrę, nigdy nie powiedzą mi dlaczego
Nigdy nie zatrzymuję się, by zapytać, dokąd jedziemy.
Tak, ale święci, bluźniercy są bezradnie obłąkani.
Życzeniowe, pełne nadziei, nigdy nawet nie wiedząc
I zapytali, czy wierzę i czy aniołowie naprawdę opłakują
Czy to wszystko jest pocieszającym wynalazkiem?
To jest jak grawitacja, powiedziałem, to nie jest produkt mojej głowy
Nie mówi, ale mimo to zwraca uwagę.
I nie obchodzi mnie, co to znaczy, ani kto dekoruje sceny.
Problem jest bardziej z moim poczuciem dumy.
Bo to sprawia, że myślę "ja", a nie to, czym ma być.
Nie jestem pasażerem, jestem kierowcą.
Nie jestem pasażerem, jestem kierowcą.