Claudio Baglioni — Io Dal Mare tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Io Dal Mare", wykonawca: Claudio Baglioni.
Tekst piosenki
saranno stati scogli di carbone dolce
dentro il ferro liquefatto
di una luna che squagliІ un suo quarto
come un brivido mulatto
o un bianco volar via di cuori pescatori
acqua secca di un bel cielo astratto
chiss se c’erano satelliti o comete
in un’alba senza rughe
larghe nuvole di muffa e olio
appaiate come acciughe
o una vertigine di spiccioli di pesci
nella luce nera di lattughe
e io dal mare venni e amare mi stremІ
perch© infiammare il mare non si puІ
aveva forse nervi e fruste di uragani
scure anime profonde
tra le vertebre di vetro e schiuma
urla di leoni le onde
o tende di merletto chiuse su farine
corpi caldi di sirene bionde
forse era morto senza vento nei polmoni
graffio di cemento bruno
barche stelle insonni a ramazzare
nelle stanze di Nettuno
o turbini di sabbia tra le dune calve
sulle orme perse da qualcuno
e io dal mare ho il sangue e amaro rimarrІ
perch© calmare il mare non si puІ
i miei si amarono laggi№
in un agosto e un altro sole si annegІ
lingue di fuoco e uve fragole
quando il giorno cammina ancora
sulle tegole del cielo
e sembra non sedersi mai.
e innanzi al mare ad ansimare sto
perch© domare il mare non si puІ
e come pietra annerirІ
a consumare
a catramare
a tracimare
a fiumare
a schiumare
a chiamare
quel mare che fu madre e che non so…
Tłumaczenie tekstu piosenki
czy to były kamienie ze słodkiego węgla
wewnątrz skroplonego żelaza
Księżyc, który rozleci się o jedną czwartą
jak Mulat dreszczyk
lub biały odlecieć rybackich serc
sucha woda piękne abstrakcyjne niebo
zastanawiam się, czy były satelity lub komety
o świcie bez zmarszczek
szerokie chmury pleśni i oleju
sparowane jak sardele
lub zawroty głowy małych ryb
w czarnym świetle sałatek
i pochodzę z morza i kocham mnie
dlaczego nie zapalić morza
mógł mieć nerwy i huraganowe bicze
ciemne głębokie dusze
między kręgami szklanymi a pianką
krzyki Lwów fale
lub zamknięte koronkowe zasłony na mące
gorące ciała Blondynki syreny
może umarł bez wiatru w płucach.
cement brunatny.
łodzie bezsenne gwiazdy w ramazar
w komnatach Neptuna
lub piaszczyste wiry wśród łysych wydm
śladami zagubionych przez kogoś
a moja krew z morza i gorzka pozostanie
dlaczego nie uspokoić morza
moi tam kochali.
w jeden Sierpień i inne słońce utonie
języki ognia i winogrona truskawki
kiedy dzień jeszcze idzie
na dachówkach nieba
i wydaje się, że nigdy nie siada.
i przed morzem duszę się
dlaczego nie można oswoić morza
i jak kamień zmieni kolor na czarny
zużywać
w smole
do
w River
spieniać
aby zadzwonić
morze, które było matką i którego nie znam.…