Cómplices — AMANTES DE BELGRADO tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "AMANTES DE BELGRADO", wykonawca: Cómplices.
Tekst piosenki
Sobre el banco de un parque de Belgrado
Se muerden en la boca dos amantes
Los aviones enemigos sobrevuelan
Por encima de sus sueños más radiantes
Sobre el banco de un parque de Belgrado
Se entretienen con el juego más ardiente
Caen las bombas destruyendo su futuro
No se enteran, están sordos, tan ausentes
Muy distintas a las llamas que se elevan
Otro fuego ilumina hoy sus ojos
Mientras vuelan asustadas las palomas
Y las ciudades se convierten en escombros
Muy distintas a las llamas que se elevan
Otro fuego ilumina hoy sus ojos
Mientras vuelan asustadas las palomas
Ilusiones convertidas en escombro
Sobre el banco de un parque de Belgrado
Hoy se paran los planos de estratega
Algunos carros de combate aún avanzan
Viene oscura viene ruín la primavera
Sobre el banco de un parque de Belgrado
Cuatro labios se entretienen con preguntas
Caen las bombas destruyendo su futuro
No se enteran, están sordos, tan ausentes
Muy distintas a las llamas que se elevan
Otro fuego ilumina hoy sus ojos
Mientras vuelan asustadas las palomas
Y las ciudades se convierten en escombros
Muy distintas a las llamas que se elevan
Otro fuego ilumina hoy sus ojos
Mientras vuelan asustadas las palomas
Ilusiones convertidas en escombro
Sobre el banco de un parque de Belgrado
Se muerden en la boca dos amantes
Los aviones enemigos sobrevuelan
Por encima de sus sueños más radiantes.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Nad ławką w parku belgradzkim
Dwaj kochankowie gryzą się nawzajem w usta
Samoloty wroga latać
Nad jej najbardziej promiennymi marzeniami,
Nad ławką w parku belgradzkim
Bawią się najbardziej ognistą grą
Spadają bomby, niszcząc swoją przyszłość
Nie słyszą, są głuche, takie nieobecne.
Bardzo niepodobne do płomieni, które się wznoszą
Kolejny ogień oświetla jej oczy dzisiaj.
Kiedy lecą przestraszone gołębie,
A miasta zamieniają się w gruzy.
Bardzo niepodobne do płomieni, które się wznoszą
Kolejny ogień oświetla jej oczy dzisiaj.
Kiedy lecą przestraszone gołębie,
Iluzje zamienione w śmieci
Nad ławką w parku belgradzkim
Dziś plany stratega się zatrzymują
Niektóre czołgi bojowe wciąż idą naprzód
Nadchodzi ciemność nadchodzi ruina wiosna
Nad ławką w parku belgradzkim
Cztery usta bawią się pytaniami
Spadają bomby, niszcząc swoją przyszłość
Nie słyszą, są głuche, takie nieobecne.
Bardzo niepodobne do płomieni, które się wznoszą
Kolejny ogień oświetla jej oczy dzisiaj.
Kiedy lecą przestraszone gołębie,
A miasta zamieniają się w gruzy.
Bardzo niepodobne do płomieni, które się wznoszą
Kolejny ogień oświetla jej oczy dzisiaj.
Kiedy lecą przestraszone gołębie,
Iluzje zamienione w śmieci
Nad ławką w parku belgradzkim
Dwaj kochankowie gryzą się nawzajem w usta
Samoloty wroga latać
Nad jego najbardziej promiennymi marzeniami.