Cuarteto Zupay — El Viejo Matías tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "El Viejo Matías", wykonawca: Cuarteto Zupay.
Tekst piosenki
La lluvia y el viento eran dos hermanos
Corriendo furiosos por el terraplén
Y en un banco oscuro, mojado y mugriento
Él se acomodaba su uniforme gris
El viejo Matías duerme en cualquier parte
Un fantasma errante le toca la piel
Pero cuando llueve sus despojos buscan
La estación de chapas de Paso del Rey
Es cuco de niños y de no tan niños
Su figura triste cruzando el andén
Porque nadie ha visto sus ojos cansados
La cruz del olvido temblando en sus pies
A veces murmura cosas incoherentes
Habla de la guerra, imita al cañón
Y otras veces pone en sus ojos un niño
Y acuna en sus brazos su bolso marrón
Cuando llegan los trenes repletos de obreros
Se pone contento, brilla su mirar
Gorrión de la tarde, quiere hablar con todos
Y después se queda solo en el andén
Se queda mirando las vías vacías
La luz que se pierde del tren que pasó
Y después se aleja murmurando cosas
El viejo Matías, ogro del lugar
La lluvia y el viento eran dos hermanos
Corriendo furiosos por el terraplén
Y en un banco oscuro, mojado y mugriento
Él se acomodaba su uniforma gris
Tłumaczenie tekstu piosenki
Deszcz i wiatr byli dwoma braćmi.
Wściekle biegam wzdłuż nabrzeża.
I na ciemnej ławce, mokrej i brudnej.
Nosił szary Mundur.
Stary Mathias śpi wszędzie.
Wędrujący duch dotyka jego skóry.
Ale kiedy pada deszcz, ich produkty uboczne są poszukiwane.
/ Chapas de paso del Rey (Stacja kolejowa)
To jest kukułka dzieci i nie bardzo Dzieci
Jego smutna postać przecinająca pomost,
Ponieważ nikt nie widział jego zmęczonych oczu.
Krzyż zapomnienia drży w nogach
Czasami mruczy niespójne rzeczy.
Mówi o wojnie, naśladuje Broń.
A czasami kładzie dziecko w oczy.
I trzyma w rękach swoją brązową torbę.
Kiedy przyjeżdżają pociągi wypełnione robotnikami
Staje się zadowolony, świeci swoim spojrzeniem.
Wieczorny Wróbel, chce rozmawiać ze wszystkimi.
A potem zostaje sam na peronie.
Patrzy na puste ścieżki.
Światło, które jest tracone z pociągu, który minął,
A potem odchodzi, mamrocząc coś.
Stary Mathias, lokalny ogr
Deszcz i wiatr byli dwoma braćmi.
Wściekle biegam wzdłuż nabrzeża.
I na ciemnej ławce, mokrej i brudnej.
Nosił szary Mundur.