David Roth — Norman's Way tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Norman's Way", wykonawca: David Roth.
Tekst piosenki
I read that Norman Rockwell died, I didn’t even know him
But I remember visiting Stockbridge, the town he made his home in I remember how those people glowed, just because they had a chance to share
An old story or two about a man who’d painted America there
And when a hand reaches out and brushes lives
The spirit of the painter never dies
Oh beautiful for spacious skies, oh misery the guns
That bloodied amber waves of grain in 1861
When a gaunt and awkward gentle man, unkempt but understanding
Engaged a war the conscience of a nation was demanding
And when a voice rises up to challenge lies
The spirit of the speaker never dies
Now I won’t be a president, and I can’t be a king
But I have these hands to reach for you, I have a voice to sing
And I’m surely not an artist with a canvas or a brush
But I paint these songs with colors that remind me of your touch
An American in Paris wrote a Rhapsody in Blue
And passed away at 38 before his time came due
Some felt cheated of a gift so prematurely taken
But I believe we’re born again, and often reawakened
When a song touches something deep inside
The spirit of the singer never dies
I lay no claim to genius when I’m playing this guitar
Sometimes I’m lost for words just trying to describe the way we are
But my book is filled with sketches made of dreams and prayers and friends
And I draw these songs with images of seeing you again
I read that Norman Rockwell died, I never even knew him
But it wasn’t hard to see the love in what the man was doing
But you don’t have to be a genius or the leader of the band
Just as long as while you’re on this earth you do the best you can
And though the road may be filled with turns and bends
The journey of your spirit never ends
Tłumaczenie tekstu piosenki
Czytałem, że Norman Rockwell zmarł, nawet go nie znałem.
Ale pamiętam odwiedziny Stockbridge, miasta, w którym stał się domem. pamiętam, jak ci ludzie świecili, tylko dlatego, że mieli szansę się podzielić.
Stara historia o człowieku, który namalował tam Amerykę.
A kiedy ręka wyciągnie rękę i szczotki żyją
Duch malarza nigdy nie umiera
Oh beautiful for spacious skies, oh misery the guns
To w 1861 r. zakrwawiło Bursztynowe fale zboża.
Gdy gada i niezdarny, łagodny człowiek, nieokrzesany, ale wyrozumiały
/ Align = "left" /
A kiedy głos wzniesie się do wyzwania lies
Duch mówcy nigdy nie umiera
Teraz nie będę prezydentem, ani królem.
Ale mam te ręce, by sięgnąć po ciebie, mam głos do śpiewania
I na pewno nie jestem artystą z płótnem czy pędzlem.
Ale maluję te piosenki kolorami, które przypominają mi twój dotyk.
Amerykanin w Paryżu napisał Błękitną rapsodię
Zmarł w wieku 38 lat, zanim nadszedł jego czas.
Niektórzy czuli się oszukani z daru tak przedwcześnie zabranego
Ale wierzę, że narodziliśmy się na nowo i często się obudziliśmy.
When a song touches something deep inside
The spirit of the singer never dies
I lay no claim to genius when I ' m playing this guitar
Czasami brakuje mi słów, by opisać to, kim jesteśmy.
Ale moja książka jest pełna szkiców ze snów, modlitw i przyjaciół.
I rysuję te piosenki obrazami, jak znów cię widzę.
Czytałem, że Norman Rockwell zmarł, nawet go nie znałem.
Ale nie było trudno dostrzec miłość w tym, co ten człowiek robił.
Ale nie musisz być geniuszem ani liderem zespołu.
Tak długo, jak jesteś na tej ziemi, robisz wszystko, co w twojej mocy.
I choć droga może być wypełniona zakrętami i zakrętami
The journey of your spirit never ends