Давид Тухманов — Белый пароходик tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Белый пароходик", wykonawca: Давид Тухманов.
Tekst piosenki
Мальчик смотрит, белый пароходик
Уплывает вдоль по горизонту,
Несмотря на ясную погоду,
Раскрывая дыма черный зонтик.
Мальчик думает: а я остался,
Снова не увижу дальних стран.
Почему меня не догадался
Взять с собою в море капитан?
Мальчик плачет. Солнце смотрит с высей
И прекрасно видимо ему:
На корабль голубые крысы
Принесли из Африки чуму.
Умерли матросы в белом морге,
Пар уснул в коробочке стальной,
И столкнулся пароходик в море
С ледяною синею стеной.
А на башне размышляет ангел,
Неподвижно бел в плетеном кресле.
Знает он, что капитан из Англии
Не вернется никогда к невесте.
Что навек покинув наше лето,
Корабли ушли в миры заката,
Где грустят о севере атлеты,
Моряки в фуфайках полосатых.
Юнга тянет, улыбаясь, жребий,
Тот же самый, что и твой, мой Друг.
Капитан, где Геспериды? — В небе.
Снова север, далее на юг.
Музыка поет в курзале белом.
Со звездой на шляпе в ресторан
Ты вошла, мой друг, грустить без дела
О последней из далеких стран,
Где уснул погибший пароходик
И куда цветы несет река.
И моя душа смеясь, уходит
По песку в костюме моряка.
Борис Поплавский
Tłumaczenie tekstu piosenki
Chłopiec patrzy, biały parowiec
/ Align = "left" / ,
Pomimo pogodnej pogody,
Odsłaniając Dym czarny parasol.
Chłopiec myśli: a ja zostałem,
Nigdy więcej nie zobaczę odległych krajów.
Dlaczego mnie nie zgadłeś?
Zabrać ze sobą kapitana na morze?
Chłopiec płacze. Słońce patrzy z wysiewu
I doskonale widoczna dla niego:
Na statek niebieskie szczury
Przywieźli dżumę z Afryki.
Zmarli marynarze w białej kostnicy,
Para zasnęła w stalowym pudełku,
I zderzył się z parowcem na morzu
Z lodowatą niebieską ścianą.
A na wieży rozmyśla Anioł,
Nieruchomo biały w wiklinowym fotelu.
Wie, że kapitan jest z Anglii.
Nigdy nie wróci do narzeczonej.
Że na zawsze opuścił nasze lato,
Statki poszły do światów zachodu Słońca,
Gdzie smutni sportowcy północy,
Marynarze w podkoszulkach w paski.
Jung ciągnie, uśmiechając się, Los,
Ten sam co twój, przyjacielu.
Kapitanie, gdzie są Hesperydy? - Na niebie.
Znowu północ, dalej na południe.
Muzyka śpiewa w kurzalu białym.
Z gwiazdą na kapeluszu do restauracji
Weszłaś, przyjacielu, być smutnym bezczynnie
O ostatnim z odległych krajów,
Gdzie zasnął martwy parowiec
I gdzie kwiaty niesie rzeka.
A moja dusza śmieje się, odchodzi
Po piasku w kostiumie marynarza.
Borys Popławski