Disturbati dalla cuiete — Stazioni nelle stazioni tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Stazioni nelle stazioni", wykonawca: Disturbati dalla cuiete.
Tekst piosenki
Dici che ci siamo persi di vista
Ma essenzialmente ci siamo detti un addio di plastica
Come il catrame che staziona nel filtro
E io che staziono nelle stazioni
Dove non è d’obbligo obliterare rime tronche
E senza nemmeno le lettere maiuscole
Mi chiedi se ci siamo persi
Ma siamo solo in fondo a qualche tasca
O come i mille treni persi Siamo solo Soli. In Fondo
Sai che meno hai meno rimpiangi
E ci guidano le gambe t’hanno chiesto ancora «cosa farai da grande»
Hai risposto che già siamo grandi e che
Sappiamo cosa faremo domani e Dopodomani si vedrà
Speriamo solo di rimanere sani e poco sobrii ancora per qualche annetto
Saltando le strette di mano
Affondiamo un etto di ieri nei polmoni e nei bicchieri o
Tirando lo sciacquone quando ci citofonano dopo cena
Io ho autostrade tra vertebre e costole
Infrangevamo i limiti tra battere e levare sistole e diastole
Quindi tu non chiedermi ancora se ci siamo persi in contromano
Tra le rimozioni che rastrelli e gli universi nelle trincee dei polpastrelli
Ora che il dì di festa è di venerdì penso ai noi chiusi nella mia stanza piena
di polvere
A fare quello che gli altri fanno, per forza
Noi che ne parlavamo con l’amore per la fretta e i non luoghi Quando neanche
l’acqua disseta e le parole ch’eran di seta si fanno ruvide negli aeroporti
simili a purgatori
Che possa questa poesia sopravvivere!
Ai miei denti cariati
Al mio corpo divorato dai tumori
All’architettura dei tuoi seni da venere dagli albori senza scrupoli
Dei venerdì sereni e delle domeniche veneree
O almeno ad acquarellare con l’assenza questo cemento armato di pazienza
Pregando che sopravviva come tutte le sere spente nei posacenere stracolmi
Poi appari tu e in due siamo già
Dispari, dispari
Poi appari tu e in due siamo già
Dispari, dispari
Poi appari tu e in due siamo già
Dispari, dispari
Poi appari tu e in due siamo già
Dispari, dispari
Decidemmo tacitamente di rateizzare gli addii
Ma io ancora staziono nelle stazioni
Dove per parlarci ho parcheggiato la morale in zona franca e ora tanto vale
cambiargli targa e abbandonarla (e abbandonarla)
Tłumaczenie tekstu piosenki
Mówisz, że straciliśmy kontakt wzrokowy.
Ale w rzeczywistości pożegnaliśmy się z plastikiem
Jak żywica, która jest umieszczona w filtrze
I stoję na stacjach
Gdzie nie jest konieczne wymawianie ściętych rymów
I nawet bez wielkich liter
Pytasz, czy się zgubiliśmy?
Ale jesteśmy tylko na dnie kilku kieszeni
Albo jak tysiąc zagubionych pociągów, jesteśmy sami. ostatecznie
Wiesz, że im mniej jesteś, tym mniej żałujesz
I pytają ponownie: "Co zrobisz, gdy dorośniesz»
Odpowiedziałeś, że jesteśmy już wielcy i że
Wiemy, co zrobimy jutro i pojutrze zobaczysz
Mamy nadzieję, że pozostaniemy zdrowi i trochę trzeźwi przez kilka kolejnych lat
Pomijając uściski dłoni
Zanurzamy wczorajszy Funt w płucach i szklankach lub
Ciągnięcie WC, gdy jesteśmy domofon po obiedzie
Mam połączenie między kręgami i żebrami
Złamaliśmy granice między biciem a usunięciem skurczu i rozkurczu
Więc nie pytaj mnie ponownie, jeśli zgubiliśmy się w kontrmanie
Pomiędzy usunięciami, które grabisz, a wszechświatami w okopach palców
Teraz, gdy święto jest w piątek, myślę o nas zamkniętych w moim pełnym pokoju
prochowy
Robić to, co robią inni.
Rozmawialiśmy o tym z miłością do pośpiechu i nie ma miejsca, kiedy nawet
woda gasi pragnienie, a słowa, które były jedwabne, stają się szorstkie na lotniskach
/ align = "left" /
Niech ten wiersz przetrwa!
Do moich zgniłych zębów
Do mojego ciała pochłoniętego przez guzy
Do architektury twoich piersi z Wenus od zarania dziejów
W pogodne piątki i weneryczne niedziele
A przynajmniej akwarela z brakiem tego żelbetu cierpliwości
Modląc się, by przeżył, jak co noc gaśnie w przepełnionych popielniczkach
Potem pojawiasz się i jesteśmy sami.
Nieparzyste, nieparzyste
Potem pojawiasz się i jesteśmy sami.
Nieparzyste, nieparzyste
Potem pojawiasz się i jesteśmy sami.
Nieparzyste, nieparzyste
Potem pojawiasz się i jesteśmy sami.
Nieparzyste, nieparzyste
Po cichu postanowiliśmy się pożegnać
Ale wciąż stoję na stacjach
Gdzie, aby z nami porozmawiać, zaparkowałem moralność w wolnej strefie, a teraz tak wiele kosztuje
zmień go i upuść go (i porzuć go).)