Dominique A — Pères tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Pères", wykonawca: Dominique A.
Tekst piosenki
Nos pères ont pris sur eux après notre arrivée
Même s’ils s’en défendaient, même s’ils acceptaient
Ils nous ont vu finir à leur place le repas
Certains ont su en rire, d’autres n’y arrivaient pas
Nos pères nous en voulaient même ceux qui ne voulaient pas
Nous rendre responsables et même ceux qui pensaient
Après coup qu’ils avaient longtemps voulu qu’on soit
Un jour à cette table à finir le repas
Leurs femmes nous trimbalaient, nous crochetaient le bras
Clignant des yeux d’amour pour qu’on ne les oublie pas
Comme si c'était possible d’oublier ces yeux-là
Ces lèvres au bord du vide qui s'écrasaient sur nous
Ces lèvres que nos pères n’atteignaient que de loin
Depuis qu’on était là, depuis qu’on faisait tout
Pour leur prendre une à une les choses de la main
Avec cet alibi de n’y rien voir du tout
Nos pères n’ont jamais su nous détester vraiment
Attachés par amour à tout nous pardonner
Et même quand c'était trop, qu’on était trop présent
Ils ne luttaient pas trop avant de s’effacer
Et à tant s’effacer nos pères ont disparu
Et quand on a compris on a regardé la terre
Qui ne recracherait rien, on a regardé nos mères
Qu’on avait jamais vues si éloignées de nous
On les a regardées peinant à évoquer
Ces hommes tels qu’ils étaient avant notre arrivée
Avant qu’ils ne s’assoient pour mieux nous reconnaître
Pour bien nous regarder avant de disparaître
Tłumaczenie tekstu piosenki
Nasi ojcowie przejęli po naszym przybyciu
Nawet gdyby się bronili, nawet gdyby się zgodzili.
Widzieli, jak skończyliśmy posiłek zamiast nich.
Niektórzy byli w stanie się śmiać, inni nie mogli
Nasi ojcowie rozgniewali nas nawet tych, którzy nie chcieli
Uczynić nas odpowiedzialnymi, a nawet tych, którzy myśleli
Po tym, jak długo chcieli, abyśmy byli
Jeden dzień przy tym stole, aby zakończyć posiłek
Ich kobiety ciągnęły nas, trzymały za ręce.
Mrugając zakochanymi oczami, aby ich nie zapomnieć
Jakbyś mógł zapomnieć o tych oczach.
Te usta na skraju pustki, które spadły na nas
Te usta, do których nasi ojcowie dotarli tylko z daleka
Odkąd Tu byliśmy, odkąd wszyscy Tu byliśmy.
Aby wziąć je jeden po drugim rzeczy z rąk
Z tym alibi nic nie widać.
Nasi ojcowie nigdy nie wiedzieli, jak nas naprawdę nienawidzić.
Przywiązani miłością do wszystkiego nam wybaczyć
I nawet wtedy, gdy było zbyt wiele, że byliśmy zbyt
Nie walczyli zbyt długo, dopóki się nie wymazali.
I tak wielu naszych ojców zniknęło.
A kiedy zdaliśmy sobie sprawę, spojrzeliśmy na ziemię
Kto nic nie wypluje, patrzyliśmy na nasze matki
Czego nigdy nie widzieliśmy tak daleko od nas
Patrzyliśmy na nich z trudem.
Ci ludzie są tacy, jak przed naszym przybyciem
Zanim usiądą, aby lepiej nas poznać
Aby dobrze na nas spojrzeć, zanim znikniemy