EbonyLake — On the Eve of the Grimly Inventive tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "On the Eve of the Grimly Inventive", wykonawca: EbonyLake.
Tekst piosenki
Soar with you, soar in vigour.
Washed with an old vessel, smashed, surging up to The Andromeda to cascade down
on the architecture… easily visible at the glacier even.
A path was found, a way to the lungs of an overwhelming all-conquering
orchestra.
A hall of unearthly woodwind spews down from the Master.
My angel beats her wings in the void of his garden.
The waves clash up forming a sculpture of a renaissance, this being the eye of
the gallant and the grimly inventive.
Summoning.
Suddenly an essence clasps me that I have yet never felt.
Sickening things that were hybrid and hostile, breeding in our gardens.
Things that would walk from the carvings in amber, prey on the things without
wings that were burnt in the ashes of Herjned, the settlements of the lords…
And as the climatic pages of a classic novel are blown across the water at the
Lake Geneva a masterpiece is now lost in their minds forever.
Now let a marble fist descend and smash the earth; bring forth lesbian ghosts,
let us slip and romp through the snow whilst being watched by the scholars of
old, recording our movements for people to come.
Washed in with an old vessel, smashed, surging up to The Andromeda to cascade
down on the architecture… easily visible at the glacier even.
A path was found, a way to the lungs of an overwhelming orchestra.
On the eve of the grimly inventive.
Rushing to me the history of a unique spectre-full hour.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Wznieść się z Tobą, wznieść się z wigorem.
Obmyte starym naczyniem, rozbite, płynące do Andromedy, aby spaść kaskadowo.
na architekturze ... łatwo widoczne nawet na lodowcu.
Odnaleziono drogę, drogę do płuc przytłaczającego wszechobecnego
Orkiestra.
Sala nieziemskich drzew wypluwa mistrza.
Mój anioł bije jej skrzydła w pustce jego ogrodu.
Fale zderzają się tworząc rzeźbę renesansu, to jest oko
szarmancki i ponury pomysłowy.
Przywołanie.
Nagle otacza mnie esencja, której jeszcze nigdy nie czułem.
Obrzydliwe rzeczy, które były hybrydowe i wrogie, hodowane w naszych ogrodach.
Rzeczy, które chodzą z rzeźb w bursztynie, żerują na rzeczach bez
skrzydła, które zostały spalone w popiołach Herjned, osady władców…
I jak klimatyczne strony klasycznej powieści są dmuchane przez wodę w
Jezioro Genewskie arcydzieło jest teraz zagubione w ich umysłach na zawsze.
Teraz niech marmurowa pięść zstąpi i zmiażdży ziemię; wyda Lesbijskie duchy,
poślizgnijmy się po śniegu, będąc obserwowanymi przez uczonych.
Stary, nagrywający nasze ruchy przed przybyciem ludzi.
Obmyte starym naczyniem, rozbite, płynące w górę Andromedy do kaskady
w dół na architekturze ... łatwo widoczne nawet na lodowcu.
Znaleziono ścieżkę, drogę do płuc przytłaczającej orkiestry.
W przeddzień ponurego pomysłu.
/ Align = "left" /