EbonyLake — The Music and Woe Between Horse Thieves tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "The Music and Woe Between Horse Thieves", wykonawca: EbonyLake.
Tekst piosenki
Still and almost as if I could not see it, at the foot of the ocean borne along
by the driftwood there it lay and as the marble darkened the colossal and
corpse pile, arcane within its being, shuddered its wings.
As I stared and my eyes engaged it, there were voices without speech,
'twas the same day the fearful banished it from the old town, the stairs and
the moors.
Then every wild and unseen flower, begged in song beneath the foulest twist of stench.
Still it lay enveloped in the driftwood, the moon dripping on it.
In a bid to avoid the swallow of a day by moon, those with speech bellowed
upwards in defiance.
Then were the days when the mornings were grey and every greying,
long and ever longing.
Deep within something so surreal whilst alone on the isolated savage coastline,
I observe tendencies of deep oppression in offerings that coldly washed upon
there.
And for a brief moment the woe doth seize the gnawing.
On a steeple a lured albatross did settle, looking at the creations and
laughing.
Whilst the gallant ready’d for Europe deep with warring.
Frame this moment, paint upon it and cherish it fully, for when the clouds turn
to red, then the water we feed from will crush our lungs… behold the creation;
Behold the music and woe between horse thieves.
Never did the sparrows gather in threatening flocks, and never before did they
dine uon the village.
«It dwells unseen in the air, something immense, unfinished» bellows the eldest
of the old of gold for his theories.
I often watch my love whilst I hide amongst the caves and without fail she
would appear followed by the wooed moths, head fixed down looking for things.
I remember day when the moths tuned against her, shredding her flowing her.
But aside from the hustle and the bustle of the crowd, it creeps with strength
and with vigour, it goes unseen and without a sound.
Whilst alone on the savage coastline, I observe death before my sore feet.
Cometh the fiour, come forth the day where the whales' blood stain the whole
bay.
Bring forth the years.
And with myself, time has become red and discordant, of days on the lake with a renowned English poet, the days I would talk and have him believe that removing
his eyes would help him, to see that if given the time then his eyes would
surely deceive him.
Slowly.
It mumbles in the ears of the demented, promises of summer and garden frolics,
of wine by the river bank and of April love in hallucinogenic red sky teachings,
but again misery palls a blanket of menacing clouds over the scene leaving no refuge for the fleeing shadows,
leaving depression dripping freely and leaving breathless lunatics face down on the hillsides.
Softly.
«The noises it leaves upon the stairs of hundred, ssh, I can hear the hooves in the storm, as men return from the ashes of Herjned with gifts of amethyst.
Sometimes after the rain and between the snow I would catch a glimpse of it on
the cliff, young is it and dead we are.»
A lifetime later, in the base of an oak tree plans were afoot; beards of long
face, of wise — books and scripts of it — they told me of fire, fire from my fingertips, before lighting a pipe and trudging out into the blizzards.
And then never…
Forever.
In this room the curtains move unaided and a dog now announces our coming.
Behold the recreation, behold the music and woe between horse thieves.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Wciąż i prawie tak, jakbym go nie widział, u stóp Oceanu,
przy dryfującym drewnie leżało i jak marmur zaciemniał kolosalny i
stos zwłok, ukryty w swej istocie, drżał skrzydłami.
Gdy się wpatrywałem i zająłem oczami, słychać było głosy bez mowy.,
tego samego dnia bojaźliwy wygnał go ze Starego Miasta, schodów i
wrzosowiska.
Wtedy każdy dziki i niewidzialny kwiat, błagał w pieśniach pod najgłupszym zwrotem smrodu.
Wciąż leżał otoczony w dryfującym drewnie, księżyc kapał na niego.
Aby uniknąć połknięcia dnia przez Księżyc, Ci z mową krzyczeli
/ align = "left" /
Wtedy były dni, kiedy poranki były szare i szare,
długa i wiecznie tęsknota.
Głęboko w czymś tak surrealistycznym, samotnie na odizolowanym, dzikim wybrzeżu.,
Dostrzegam skłonności do głębokiego ucisku w ofierze, która zimnie zmyła się
tam.
I przez krótką chwilę biada chwyta gryzienie.
Na wieży osiadł zwabiony Albatros, patrząc na twory i
śmieje się.
Podczas gdy szarmanciarz gotów był walczyć w Europie.
Opraw tę chwilę, namaluj ją i ciesz się nią w pełni, bo gdy chmury się odwrócą
do czerwieni, wtedy woda, którą karmimy, zmiażdży nasze płuca ... ;
Oto Muzyka i biada koniokradów.
Nigdy wróble nie gromadziły się w groźnych stadach, i nigdy wcześniej nie gromadziły się
/ align = "left" /
/ W powietrzu mieszka niezauważony, / coś ogromnego, niedokończonego.
ze starego złota za jego teorie.
Często obserwuję moją miłość, gdy ukrywam się wśród jaskiń i ona nie zawodzi.
za nimi pojawiały się zalotne ćmy, z głową w dół, szukające różnych rzeczy.
Pamiętam dzień, kiedy ćmy nastawiły się przeciwko niej, niszcząc ją.
Ale poza zgiełkiem tłumu, skrada się z siłą.
i z wigorem, to jest niewidoczne i bez dźwięku.
Podczas samotności na Dzikim wybrzeżu, obserwuję śmierć przed moimi obolałymi stopami.
Nadchodzi płomień, przybędzie dzień, w którym krew wielorybów splami całą
bay.
/ Align = "left" /
I ze mną, czas stał się czerwony i niezgodny, dni na jeziorze z renomowanym angielskim poetą, dni, które chciałbym porozmawiać i mieć go uwierzyć, że usunięcie
jego oczy by mu pomogły, by zobaczyć, że jeśli dałoby mu czas, to jego oczy by pomogły.
na pewno go oszukać.
Powoli.
Mamrocze w uszach obłąkanych, obietnic lata i ogrodowych żartów,
of wine by the river bank and of April love in hallucinogenic red sky,
ale znowu nieszczęście rzuca koc groźnych chmur nad sceną, nie pozostawiając schronienia uciekającym cieniom.,
pozostawiając depresję kapiącą swobodnie i pozostawiając szaleńców bez tchu twarzą w dół na wzgórzach.
Delikatnie.
"Odgłosy, które zostawia na schodach stu, ssh, słyszę kopyta w burzy, gdy ludzie wracają z popiołów jej obdarzonych darami ametystu.
Czasami po deszczu i między śniegiem łapałem przelotny widok.
Klif jest młody, a my martwi.»
W kilka lat później, u podstawy dębu były plany; brody długie
face, of wise-books and scripts of it-they told me of fire, fire from my fingerpins, before lighting a pipe and Trung out into the blizzards.
And then never…
Na zawsze.
W tym pokoju zasłony poruszają się bez pomocy i pies ogłasza nasze przybycie.
Oto rekreacja, oto Muzyka i biada między koniokradami.