Эльбрус Джанмирзоев — Дыши tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Дыши", wykonawca: Эльбрус Джанмирзоев.
Tekst piosenki
Дыши, слышишь! Умоляю, только дыши…
Дыши, слышишь! Умоляю, только дыши…
Дыши!
Все было так, будто бы написано Небом.
Я и ты — будто бы, рисунок мелом.
И, что сотрут — я в это уже не верил.
Но, всё же, на доске остались мокрым следом.
Разрушено все, к чему шли годами.
А помнишь, дни за закрытыми стенами,
В своей комнате бесконечными слезами —
До сих пор это вижу закрытыми глазами.
Рассказ о жизни нашей — Ад, правда — слаще.
И снова боли в сердце и ритм чаще.
Не покидайте меня мысли о том, что было —
Я помню: я любил и она любила.
Растерзайте душу мою, но ее не троньте!
Раздели меня на тысячи частей, Боже!
Останови в венах кровь мою, Ты же слышишь!
Но молю тебя, пускай она дальше дышет!
Дыши, слышишь! Умоляю, только дыши.
Я уйду, но останусь в глубине души.
Дыши, слышишь! Умоляю, только дыши.
Дай послушать твой голос мёртвой глуши.
Остаток жизни этой я дышал лишь ею.
Кусочки боли моей делала она своею.
Я на колени стану! Слышишь! Перед Тобою!
Теперь, Боже — сделай ее боль моею болью.
Зачем не понимаю, свел Ты наши судьбы?
И, за что теперь Ты мучаешь наши души?
Ведь Ты же сам велел: не жить друг без друга.
Хотя бы объясни: за что нам эти муки?
Услышал голос, что сотрясло Небо и Землю.
Это ведь голос Господа, я не поверил.
Он сказал: ваша любовь — это лишь грешность.
Я накажу обоих: за ложь и неверность.
Разве для обмана связал Я — ваши мысли?
И недоверие вселил в ваши души.
Всевышний не вправе создавать плохое.
И такое — грех называть: «Любовью».
Ты обманул, когда должен был ей признаться.
Она ушла, когда должна была с тобой остаться.
Ты изменил с другой, и она с другим.
Я велел любить! И шанс был всего один.
Я понял всё тогда, и вспомнил все поступки.
И понял, что мы сами заслужили эти муки.
Меня накажи, а ее не тронь! Слышишь?
Пускай она живет! Пускай дальше дышит!
Прошла минута ровно, она глаза открыла.
И в солнце мой облик ее ослепило.
Она заплакала в пустой глуши.
И на асфальте белым мелом слово: «Дыши».
Дыши, слышишь! Умоляю, только дыши.
Я уйду, но останусь в глубине души.
Дыши, слышишь! Умоляю, только дыши.
Дай послушать твой голос мёртвой глуши.
Дыши!
Дыши, слышишь! Умоляю, только дыши…
Дыши, слышишь! Умоляю, только дыши…
Tłumaczenie tekstu piosenki
Oddychaj, słyszysz? Proszę, oddychaj.…
Oddychaj, słyszysz? Proszę, oddychaj.…
Oddychaj!
Wszystko było tak, jakby było napisane przez niebo.
Ty i ja jesteśmy jak kreda.
Nie wierzyłem w to.
Ale na tablicy pozostał mokry ślad.
Zniszczono wszystko, do czego zmierzały lata.
Pamiętasz te dni za zamkniętymi ścianami?,
W swoim pokoju niekończącymi się łzami —
Nadal widzę to z zamkniętymi oczami.
Opowieść o naszym życiu jest piekłem, prawda jest słodsza.
I znowu ból serca i rytm są częstsze.
Nie opuszczaj mnie myślami o tym, co było —
Pamiętam: kochałem i ona kochała.
Zetrzyjcie moją duszę, ale jej nie tknijcie!
Podziel mnie na tysiące kawałków, Boże!
Zatrzymaj moją krew w żyłach, słyszysz?
Ale błagam cię, pozwól jej oddychać!
Oddychaj, słyszysz? Proszę, oddychaj.
Odejdę, ale pozostanę w głębi duszy.
Oddychaj, słyszysz? Proszę, oddychaj.
Pozwól, że posłucham twojego głosu.
Przez resztę życia oddychałem tylko nią.
Moje kawałki bólu robiła sama.
Klęknę! Słyszysz mnie? Przed Tobą!
Teraz, Boże, Uczyń ją moim bólem.
Dlaczego nie rozumiem, że sprowadziłeś nasze przeznaczenie?
Dlaczego torturujesz nasze dusze?
Przecież sam powiedziałeś: nie żyć bez siebie.
Przynajmniej wytłumacz: po co nam te tortury?
Usłyszałem głos, który wstrząsnął niebem i ziemią.
To głos Boga, nie uwierzyłem.
Powiedział: Twoja miłość to tylko grzech.
Ukarzę obu za kłamstwo i niewierność.
Czy dla oszustwa związałem twoje myśli —
I nieufność zaszczepił w waszych duszach.
Wszechmogący nie ma prawa tworzyć złych rzeczy.
I to jest grzech nazywać: "miłością".
Okłamałeś ją, kiedy miałeś jej powiedzieć.
Odeszła, kiedy miała z tobą zostać.
Zdradziłeś ją z inną, a ona z inną.
Kazałem ci kochać! I była tylko jedna szansa.
Wtedy zrozumiałem wszystko i przypomniałem sobie wszystko, co zrobiłem.
I uświadomiłem sobie, że sami zasłużyliśmy na to cierpienie.
Ukarz mnie, a jej nie krzywdź! Słyszysz?
Niech żyje! Niech oddycha!
Minęła minuta, otworzyła oczy.
I w słońcu mój wygląd ją oślepił.
Płakała na pustym pustkowiu.
I na asfalcie białą kredą słowo: "oddychaj".
Oddychaj, słyszysz? Proszę, oddychaj.
Odejdę, ale pozostanę w głębi duszy.
Oddychaj, słyszysz? Proszę, oddychaj.
Pozwól, że posłucham twojego głosu.
Oddychaj!
Oddychaj, słyszysz? Proszę, oddychaj.…
Oddychaj, słyszysz? Proszę, oddychaj.…