Electric President — Good Morning, Hypocrite tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Good Morning, Hypocrite", wykonawca: Electric President.
Tekst piosenki
Seems like the roads stretch out like veins, but there’s no heart.
Nature’s haircut is concrete now, and we played our part.
So we sing …
I’ve lost my taste for modern things. They’re not for me.
I want mundane: a quiet place, where time is free,
And I can sing …
Climbed from my bed, to collect the thoughts that’d fallen from my head,
And you watched me sink, through the carpet, through the basement, and beyond.
And you didn’t blink.
On the glass, I traced the sun with my thumb. It sank into the ground.
And then the stars were blinking, like kids who were staring into the wind.
So I climbed through the window and walked until I lost my name.
Now I can play the victim. It’s fine. I’ve seen it on TV.
But if there’s one thing I know, it’s that I never really know enough.
Our heads, our hands, our brains, our lungs: they’re just machines.
These hearts are all that we’ve got left, and they don’t beat.
Live a little, talk a lot; it’s the way this goes.
I’ve come to fear the little knives beneath their well-pressed clothes.
Their arms are reaching; reach is spreading through the neon glow.
Their mouths are moving, but their voices sound like telephones.
The traffic hums; the traffic grumbles near my old window.
The street lights flicker; glow and hover like suspended snow.
I used to watch the moon retreat and wonder where it goes.
Now I just wonder why my head is overrun with ghosts
Tłumaczenie tekstu piosenki
Wydaje się, że drogi rozciągają się jak żyły, ale nie ma serca.
Fryzura natury jest teraz konkretna, a my odegraliśmy swoją rolę.
Więc śpiewamy …
Straciłem gust do nowoczesnych rzeczy. Nie są dla mnie.
I want przyziemne: a quiet place, where time is free,
And I can sing …
Wspiąłem się z łóżka, by zebrać myśli, które wypadły mi z głowy.,
A Ty patrzyłeś, jak tonie, przez dywan, przez piwnicę i poza nią.
I nie mrugnąłeś.
Na szkle wytropiłem słońce kciukiem. Zapadł się pod ziemię.
A potem Gwiazdy mrugały, jak dzieci, które wpatrywały się w wiatr.
Więc wspiąłem się przez okno i szedłem, aż straciłem imię.
Teraz mogę grać ofiarę. W porządku. Widziałem to w telewizji.
Ale jeśli jest jedna rzecz, którą Wiem, to to, że nigdy nie wiem wystarczająco dużo.
Nasze głowy, nasze ręce, nasze mózgi, nasze płuca-to tylko maszyny.
Te serca są wszystkim, co nam zostało, i nie biją.
Żyj trochę, dużo rozmawiaj, tak to już jest.
Boję się małych noży pod ich dobrze wyciśniętymi ubraniami.
Ich ramiona sięgają; zasięg rozprzestrzenia się poprzez blask neonu.
Ich usta się ruszają, ale ich głosy brzmią jak telefony.
Ruch uliczny brzęczy przy moim starym oknie.
Światła uliczne migotają, świecą i unosi się jak zawieszony śnieg.
Patrzyłem, jak księżyc się wycofuje i zastanawiałem się, dokąd zmierza.
Teraz zastanawiam się, dlaczego w mojej głowie jest pełno duchów.