Enrico Ruggeri — Rostros Perdidos tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Rostros Perdidos", wykonawca: Enrico Ruggeri.
Tekst piosenki
Rojo el semáforo, van por la calle,
miran los árboles, grises, immóviles,
en el vacío de nuestra ciudad,
rostros perdidos se van.
Son las estrellas en este espectáculo,
y el director quien será,
todos en busca del mismo milagro,
la vida es difícil y el cielo sabrá,
rostros perdidos se van.
Dentro del coche, en la puerta del bar,
leen el periódico, hablan en público,
llevan adentro personas, manías,
hasta se escriben poesías.
Y se enamoran, sonríen y lloran,
esconden segretos en sí,
y en el camino su alma abbandona
la vita es muy frágil y el cielo sabrá,
rostros perdidos se van.
El mundo es mío
me tomo la vida como es,
después me rio,
y miro el espectáculo, ya ves,
con ojos de chiquillo.
Por el teléfono, frases, mentiras,
cuantas palabras que nunca te explican
lo que nos empuja a buscar la verdad
Que quieres en realidad?
Cuántos silencios que pocos escuchan,
que el ruido no deja pasar,
cuando estas solo los muros se estrechan,
est odo imposible y el cielo sabrá,
rostros perdidos se van.
El mundo es mío
me tomo la vida como es,
despues me río,
y miro el espectáculo, ya ves,
con ojos de chiquillo.
Cuántos silencios que pocos escuchan,
que el ruido no deja pasar,
cuando estas solo los muros se estrechan,
est odo imposible y el cielo sabrá,
rostros perdidos se van.
El mundo es mío
me tomo la vida como es,
despues me río,
y miro el espectáculo, ya ves,
con ojos de chiquillo.
(Grazie a Emanuele per questo testo)
Tłumaczenie tekstu piosenki
Czerwone światła, idą ulicą.,
patrzą na drzewa, szare, nieruchome.,
w pustce naszego miasta,
zagubione twarze znikają.
Są gwiazdami w tym programie,,
i reżyser, który będzie,
wszyscy szukają tego samego cudu,
życie jest trudne, a niebo będzie wiedzieć,,
zagubione twarze znikają.
W samochodzie, przy drzwiach baru.,
czytają gazetę, przemawiają publicznie.,
niosą w sobie ludzi, manię.,
nawet wiersze są pisane.
I zakochują się, uśmiechają i płaczą.,
ukrywają w sobie segrety,
i w drodze jego dusza abbandońska
Vita jest bardzo krucha, a niebo będzie wiedzieć,
zagubione twarze znikają.
Świat jest mój.
biorę życie takie, jakie jest.,
potem się śmieję.,
i patrzę na program, widzisz.,
z dziecinnymi oczami.
Przez telefon, zwroty, kłamstwa.,
ile słów, które nigdy Ci nie wyjaśniają,
co skłania nas do znalezienia prawdy
Czego tak naprawdę chcesz?
Ile milczenia niewiele osób słyszy,
że hałas nie jest pomijany,
kiedy te tylko ściany się zwężają,,
to niemożliwe, a niebo będzie wiedzieć,,
zagubione twarze znikają.
Świat jest mój.
biorę życie takie, jakie jest.,
potem się śmieję.,
i patrzę na program, widzisz.,
z dziecinnymi oczami.
Ile milczenia niewiele osób słyszy,
że hałas nie jest pomijany,
kiedy te tylko ściany się zwężają,,
to niemożliwe, a niebo będzie wiedzieć,,
zagubione twarze znikają.
Świat jest mój.
biorę życie takie, jakie jest.,
potem się śmieję.,
i patrzę na program, widzisz.,
z dziecinnymi oczami.
(Grazie Emanuele per questo testo)