Fabrizio De Andrè — Via Della Povertà tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Via Della Povertà", wykonawca: Fabrizio De Andrè.
Tekst piosenki
Il Salone di bellezza in fondo al vicolo
è affollatissimo di marinai
prova a chiedere a uno che ore sono
e ti risponderà «non l’ho saputo mai».
Le cartoline dell’impiccagione
sono in vendita a cento lire l’una
il commissario cieco dietro la stazione
per un indizio ti legge la sfortuna
e le forze dell’ordine irrequiete
cercano qualcosa che non va mentre io e la mia signora ci affacciamo stasera
su via della Povertà.
Cenerentola sembra così facile
ogni volta che sorride ti cattura
ricorda proprio Bette Davis
con le mani appoggiate alla cintura.
Arriva Romeo trafelato
e le grida «il mio amore sei tu»
ma qualcuno gli dice di andar via
e di non riprovarci più
e l’unico suono che rimane
quando l’ambulanza se ne va
è Cenerentola che spazza la strada
in via della Povertà.
Mentre l’alba sta uccidendo la luna
e le stelle si son quasi nascoste
la signora che legge la fortuna
se n'è andata in compagnia dell’oste.
Ad eccezione di Abele e di Caino
tutti quanti sono andati a far l’amore
aspettando che venga la pioggia
ad annacquare la gioia ed il dolore
e il Buon Samaritano
sta affilando la sua pietà
se ne andrà al Carnevale stasera
in via della Povertà.
I tre Re Magi sono disperati
Gesù Bambino è diventato vecchio
e Mister Hyde piange sconcertato
vedendo Jeckyll che ride nello specchio.
Ofelia è dietro la finestra
mai nessuno le ha detto che è bella
a soli ventidue anni
è già una vecchia zitella
la sua morte sarà molto romantica
trasformandosi in oro se ne andrà
per adesso cammina avanti e indietro
in via della Povertà.
Einstein travestito da ubriacone
ha nascosto i suoi appunti in un baule
è passato di qui un’ora fa diretto verso l’ultima Thule,
sembrava così timido e impaurito
quando ha chiesto di fermarsi un po' qui
ma poi ha cominciato a fumare
e a recitare l’A B C ed a vederlo tu non lo diresti mai
ma era famoso qualche tempo fa per suonare il violino elettrico
in via della Povertà.
Ci si prepara per la grande festa
c'è qualcuno che comincia ad aver sete
il fantasma dell’opera
si è vestito in abiti da prete
sta ingozzando a viva forza Casanova
per punirlo della sua sensualità
lo ucciderà parlandogli d’amore
dopo averlo avvelenato di pietà
e mentre il fantasma grida
tre ragazze si son spogliate già
Casanova sta per essere violentato
in via della Povertà.
E bravo Nettuno mattacchione
il Titanic sta affondando nell’aurora
nelle scialuppe i posti letto sono tutti occupati
e il capitano grida «ce ne stanno ancora»,
e Ezra Pound e Thomas Eliot
fanno a pugni nella torre di comando
i suonatori di calipso ridono di loro
mentre il cielo si sta allontanando
e affacciati alle loro finestre nel mare
tutti pescano mimose e lillà
e nessuno deve più preoccuparsi
di via della Povertà.
A mezzanotte in punto i poliziotti
fanno il loro solito lavoro
metton le manette intorno ai polsi
a quelli che ne sanno più di loro,
i prigionieri vengon trascinati
su un calvario improvvisato lì vicino
e il caporale Adolfo li ha avvisati
che passeranno tutti dal camino
e il vento ride forte
e nessuno riuscirà a ingannare il suo destino
in via della Povertà.
La tua lettera l’ho avuta proprio ieri
mi racconti tutto quel che fai
ma non essere ridicola
non chiedermi «come stai»,
questa gente di cui mi vai parlando
è gente come tutti noi
non mi sembra che siano mostri
non mi sembra che siano eroi
e non mandarmi ancora tue notizie
nessuno ti risponderà
se insisti a spedirmi le tue lettere
da via della Povertà.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Salon piękności na końcu pasa
jest przepełniony żeglarzami
spróbuj zapytać, która godzina
a on odpowie: "nigdy nie wiedziałem".
Wiszące pocztówki
są sprzedawane po 100 lirów każdy
ślepy komisarz za stacją
za wskazówkę czyta Ci nieszczęście
i niespokojne organy ścigania
szukają czegoś złego, podczas gdy ja i moja pani zajmujemy się tym wieczorem.
na drodze ubóstwa.
Kopciuszek wygląda tak łatwo
za każdym razem, gdy się uśmiecha, łapie cię
pamiętaj Bette Davis
ręce spoczywają w pasie.
Nadchodzi Romeo
i krzyki " moja miłość to Ty»
ale ktoś każe mu odejść.
i nie próbuj więcej
i jedyny dźwięk, który pozostaje
kiedy karetka odchodzi
to Kopciuszek zamiata drogę
na drodze ubóstwa.
Gdy świt zabija Księżyc
a Gwiazdy prawie zniknęły
pani, która czyta fortunę
odeszła w towarzystwie właściciela.
Z wyjątkiem Abla i Kaina.
wszyscy poszli się kochać
czekając na deszcz
ugasić radość i ból
i dobry Samarytanin
wyostrza swoją litość
idzie dziś na karnawał.
na drodze ubóstwa.
Trzej Królowie-mędrcy w rozpaczy
Dzieciątko Jezus stał się stary
a pan Hyde płacze z niedowierzaniem
widząc, jak Jekyll śmieje się w lustrze.
Ofelia za oknem
nikt jej nigdy nie powiedział, że jest piękna.
tylko dwadzieścia dwa lata
jest już starą panną.
jego śmierć będzie bardzo romantyczna.
zamieniając się w złoto, odejdzie
a teraz idź tam i z powrotem.
na drodze ubóstwa.
Einstein przebrany za pijaka
ukrył swoje notatki w skrzyni
minął godzinę temu, kierując się do ostatniej Thule.,
wyglądał na nieśmiałego i przerażonego.
kiedy poprosił, aby zatrzymać się trochę tutaj
ale potem zaczął palić
i aby przeczytać A B C i zobaczyć go, nigdy nie powiesz
ale był znany jakiś czas temu grać na skrzypcach elektrycznych
na drodze ubóstwa.
Przygotowujesz się do wielkiej imprezy
ktoś zaczyna pić
Upiór w operze
ma na sobie ubranie księdza.
połyka viva Forza Casanova
aby ukarać go swoją zmysłowością
zabije go, rozmawiając z nim o miłości
po zatruciu jego litością
i jak duch krzyczy
trzy dziewczyny rozebrały się już
Casanova zamierza zgwałcić
na drodze ubóstwa.
I Bravo Neptun mattacchione
Titanic zanurza się w Aurorze"
w łodziach wszystkie miejsca do spania są zajęte
a kapitan krzyczy "" nadal tam są.»,
Ezra Pound i Thomas Eliot
walczą w wieży dowodzenia
Calypso śmieją się z nich
podczas gdy niebo jest usuwane
i z widokiem na ich okna w morzu
wszyscy łapią mimosę i bzy
i nikt inny nie powinien się martwić
z ulicy ubóstwa.
O północy na miejscu policjanci
wykonują swoją normalną pracę
kajdanki na nadgarstkach
dla tych, którzy wiedzą więcej niż oni,
więźniów ciągną
na prowizorycznej Kalwarii obok
kapral Adolfo ich ostrzegł.
które wszyscy przejdą przez kominek
a wiatr śmieje się głośno
i nikt nie będzie w stanie oszukać jej los
na drodze ubóstwa.
Twój list dostałem wczoraj.
powiedz mi wszystko, co robisz
ale nie bądź śmieszny.
nie pytaj mnie: "jak się masz»,
ci ludzie, o których mówisz.
to ludzie, jak my wszyscy.
nie sądzę, że to potwory.
nie sądzę, że są bohaterami.
i nie wysyłaj mi więcej wiadomości.
nikt Ci nie odpowie.
jeśli nalegasz, żeby wysłać mi listy.
z ulicy ubóstwa.