Fanny — Un Poète Disparu tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Un Poète Disparu", wykonawca: Fanny.
Tekst piosenki
Je me souviens de lui a la rentrée dernière
C'était un jour de pluie dans la cour secondaire
Il portait un manteau comme tous les étudiants
On lui aurait donné à peine plus de vingt ans
Il est entré en classe il est venu s’asseoir
Comme les élèves en face de ce vieux tableau noir
Il disait mes enfants on est là pour comprendre
Que le monde est trop grand on n’peut pas tout apprendre
Pour tous ceux qui l’aimaient pour ceux qui l’ont connu
Il ne sera jamais un poète disparu
Il était un ami bien plus qu’un professeur
Et dans vingt ans d’ici il sera dans nos c urs.
Il disait des mots simples, des mots venus d’ailleurs
Comme le mendiant qui rit vaut bien le riche qui pleure
Il enseignait la vie d’une manière différente
Et cette leçon de vie était presque insolente
Il disait méfiez-vous de ce qui est écrit
Les poèmes les plus fous sont votre poésie
Il voulait que l’on soit heureux et responsables
La vérité n’est pas dans le fond d’un cartable
Ce vent de liberté qui a soufflé un jour
Sur les murs du lycée on s’en souvient toujours.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Pamiętam go ostatnim razem.
To był czarny dzień na podwórku
Miał na sobie płaszcz, jak wszyscy studenci
Dostałby ledwie ponad dwadzieścia lat.
Wszedł do klasy i usiadł
Jak uczniowie przed tą starą tablicą
Mówił, moje dzieci, jesteśmy tutaj, aby zrozumieć
Że świat jest zbyt duży, nie możemy się wszystkiego nauczyć
Dla wszystkich, którzy go kochali dla tych, którzy go znali
Nigdy nie będzie zaginionym poetą.
Był przyjacielem znacznie więcej niż nauczycielem
Za dwadzieścia lat będzie w naszym kraju.
Mówił proste słowa, słowa, które skądś pochodziły.
Jak żebrak, który się śmieje, jest wart bogatego, który płacze
Uczył życia w inny sposób
I ta lekcja życia była prawie bezczelna
Mówił uważaj na to, co jest napisane
Najśmielsze wiersze - twoja poezja
Chciał, żebyśmy byli szczęśliwi i odpowiedzialni.
Prawda nie jest w głębi plecaka
Wiatr Wolności, który wiał raz
Na ścianach Gimnazjum zawsze się pamięta.