Fen — Bereft tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Bereft", wykonawca: Fen.
Tekst piosenki
Alone…
Hollow…
Ashen.
Life promises only death.
And thus I am again sentenced to solitude,
In silent contemplation, a vision framed in grey
Falls upon world-weary eyes and brings torpor.
The years behind left drained and colourless.
I look within to fan the embers,
Charred and enervated beyond recall to flame.
For so long, I have journeyed, one weary step upon another,
The dust of a decade’s failures ground underfoot.
And so I fix my gaze to myriad desolation.
The harsh wind punished a frail simulacra
On the precipice of spiritual oblivion,
Without and within only ashes remain.
As the elements now I shall be.
As one with the enduring stone and the onrishing waters of wild rivers.
As one with the burnished hue of the dawn
And the misty closure of the twilit evenfall.
To cross the foils and stygian peatfields.
To stride unfeeling towards the eternal periphery.
These bitter lands have borne witness to so much
That I now embrace within a lonely
And burned-out will.
When only distant memories chime across a spiritual vacuum,
The last vestiges of life long since extinguished.
A dying visage whipped by storms charged with the stench of despair.
The entirety of my essence, the nucleus of my humanity now scoured.
I am Bereft.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Alone…
Hollow…
Ashen.
Życie obiecuje tylko śmierć.
I znów jestem skazany na samotność.,
W cichej kontemplacji, wizja oprawiona w szarość
Spada na zmęczone oczy świata i wywołuje odrazę.
Lata po nich pozostały suche i bezbarwne.
I look within to fan the embers,
Zwęglony i zniewolony do ognia.
Tak długo podróżowałem, jeden znużony krok za drugim,
Kurz dziesięcioletnich porażek zmierzcha pod nogami.
Więc skierowałem wzrok na niezliczone spustoszenie.
Surowy wiatr ukarał słabego simulacra
Nad przepaścią duchowego zapomnienia,
Wewnątrz i na zewnątrz pozostaje tylko popiół.
Jak żywioły teraz będę.
Jako jedność z trwałym kamieniem i łamiącymi wody dzikich rzek.
Jak jedno z rozświetlonym odcieniem świtu
I mgliste zamknięcie zmierzchu.
Krzyżują się folie i torfowiska stygiańskie.
Kroczyć nieczułym ku wiecznym peryferiom.
Te gorzkie ziemie dały świadectwo tak wielu
That I now embrace within a lonely
I spalony will.
Gdy tylko odległe wspomnienia przenikają duchową próżnię,
Ostatnie resztki życia dawno wygasły.
Umierająca twarz, przesiąknięta przez burze, przepełniona smrodem rozpaczy.
Cała moja esencja, jądro mojego człowieczeństwa, teraz wyczyszczone.
Jestem osamotniony.