Francoiz Breut — Une ville allongée sur le dos tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Une ville allongée sur le dos", wykonawca: Francoiz Breut.
Tekst piosenki
Tu es venu et tu m’as dit
Si on s’installait dans une ville allongée
Sur le dos
Une ville accueillante et chaude
Comme les mains d’un enfant
Je n’y ai jamais mis les pieds
Mais deja je la vois — une fleur s’eteindrait
Dans ses bras
Cette ville que je ne connais pas
Cela m’a rempli d’enthousiasme
Et nous sommes partis dans notre automobile
Nous avons roulé jour et nuit
Pris des chemins impraticables
Vu des choses épouvantables
Fouillé la carte etat-major de nos rêves
Mais cette ville ne s’y trouvait pas (bis)
Nous avions tellement roulé
Nous nous trouvions sur le rebord
Tu t’es penché et tu m’a dit
Ici ce n’est que la fin d’un monde
Cela m’a rempli de questions
Et nous sommes repartis
Dans notre automobile
Nous avons roulé jour et nuit
Pris des chemins impraticables
Vu des choses épouvantables
Après tout ou peut-etre n’importe où
Pour caresser le velours du jour
Et cette ville allongée etendait ses bras
Réelle et chaude
Dans nos pensées (bis)
Après tout ou peut-etre n’importe où
Pour caresser le velours du jour
Après tout ou peut-etre
Tłumaczenie tekstu piosenki
Przyszedłeś i mi powiedziałeś.
Gdybyśmy osiedlili się w wydłużonym mieście
Na
Przytulne i ciepłe miasto
Jak ręce dziecka
Nigdy tam nie byłam.
Ale już ją widzę-kwiat zgaśnie
W jego ramionach
Nie znam tego miasta.
To napełniło mnie entuzjazmem
I odjechaliśmy w samochodzie
Jechaliśmy dzień i noc
Mamy nieprzejezdne ścieżki
Widziałem straszne rzeczy.
Odkryłem mapę naszych snów.
Ale to miasto tam nie było (bis)
Tak jechaliśmy.
Staliśmy na półce
Pochyliłeś się i powiedziałeś::
To tylko koniec świata.
To wypełniło mnie pytaniami
I znowu poszliśmy
W naszym samochodzie
Jechaliśmy dzień i noc
Mamy nieprzejezdne ścieżki
Widziałem straszne rzeczy.
W końcu, a może gdzieś
Aby poklepać aksamit dnia
A to wydłużone miasto wyciągało ręce
Prawdziwa i gorąca
W naszych myślach (bis)
W końcu, a może gdzieś
Aby poklepać aksamit dnia
W końcu, a może