Garou — La riviere de notre enfance tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "La riviere de notre enfance", wykonawca: Garou.
Tekst piosenki
Je me souviens d’un arbre, je me souviens du vent
De ces rumeurs de vagues au bout de l’océan
Je me souviens d’une ville, je me souviens d’une voix
De ces Noëls qui brillent dans la neige et le froid
Je me souviens d’un rêve, je me souviens d’un roi
D’un étéqui s’achève, d’une maison de bois
Je me souviens du ciel, je me souviens de l’eau
D’une robe en dentelle déchirée dans le dos
Ce n’est pas du sang qui coule dans nos veines
C’est la rivière de notre enfance
Ce n’est pas sa mort qui me fait d’la peine
C’est de n’plus voir mon père qui danse
Je me souviens d’un phare, je me souviens d’un signe
D’une lumière dans le soir, d’une chambre anonyme
Je me souviens d’amour, je me souviens des gestes
Le fiacre du retour, le parfum sur ma veste
Je me souviens si tard, je me souviens si peu
De ces trains de hasard, d’un couple d’amoureux
Je me souviens de Londres, je me souviens de Rome
Du soleil qui fait l’ombre, du chagrin qui fait l’homme
Ce n’est pas du sang qui coule dans nos veines
C’est la rivière de notre enfance
Ce n’est pas sa mort qui me fait d’la peine
C’est de n’plus voir mon père qui danse
Ce n’est pas du sang qui coule dans nos veines
C’est la rivière de notre enfance
Ce n’est pas sa mort qui me fait d’la peine
C’est de n’plus voir mon père qui danse.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Pamiętam drzewo, pamiętam wiatr
Z tych plotek o falach na skraju Oceanu
Pamiętam miasto, pamiętam głos
Od tych świąt Bożego Narodzenia, które błyszczą w śniegu i mrozie
Pamiętam sen, pamiętam króla
Z lata, z drewnianego domu
Pamiętam niebo, pamiętam wodę
Od koronkowej sukienki rozdartej na plecach
To nie jest krew, która płynie w naszych żyłach
To rzeka naszego dzieciństwa.
To nie jego śmierć mnie smuci.
Nie chcę już patrzeć, jak mój ojciec tańczy.
Pamiętam latarnię, pamiętam znak
Światło w wieczornym, bezimiennym pokoju
Pamiętam miłość, pamiętam gesty
Fiacre w drodze powrotnej, perfumy na mojej kurtce
Pamiętam tak późno, pamiętam tak mało
Od tych przypadkowych pociągów, od zakochanej pary
Pamiętam Londyn, pamiętam Rzym
Od słońca, które sprawia, że cień, od żalu, który sprawia, że człowiek
To nie jest krew, która płynie w naszych żyłach
To rzeka naszego dzieciństwa.
To nie jego śmierć mnie smuci.
Nie chcę już patrzeć, jak mój ojciec tańczy.
To nie jest krew, która płynie w naszych żyłach
To rzeka naszego dzieciństwa.
To nie jego śmierć mnie smuci.
Nie chcę już patrzeć, jak mój ojciec tańczy.