Georges Brassens — Le 22 Septembre tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Le 22 Septembre", wykonawca: Georges Brassens.
Tekst piosenki
Un vingt-deux de septembre au diable vous partites,
Et, depuis, chaque année, à la date susdite,
Je mouillais mon mouchoir en souvenir de vous…
Or, nous y revoilà, mais je reste de pierre,
Plus une seule larme à me mettre aux paupières:
Le vingt-deux de septembre, aujourd’hui, je m’en fous.
On ne reverra plus au temps des feuilles mortes,
Cette âme en peine qui me ressemble et qui porte
Le deuil de chaque feuille en souvenir de vous…
Que le brave Prévert et ses escargots veuillent
Bien se passer de moi pour enterrer les feuilles:
Le vingt-deux de septembre, aujourd’hui, je m’en fous.
Jadis, ouvrant mes bras comme une paire d’ailes,
Je montais jusqu’au ciel pour suivre l’hirondelle
Et me rompais les os en souvenir de vous…
Le complexe d’Icare à présent m’abandonne,
L’hirondelle en partant ne fera plus l’automne:
Le vingt-deux de septembre, aujourd’hui, je m’en fous.
Pieusement noué d’un bout de vos dentelles,
J’avais, sur ma fenêtre, un bouquet d’immortelles
Que j’arrosais de pleurs en souvenir de vous…
Je m’en vais les offrir au premier mort qui passe,
Les regrets éternels à présent me dépassent:
Le vingt-deux de septembre, aujourd’hui, je m’en fous.
Désormais, le petit bout de coeur qui me reste
Ne traversera plus l'équinoxe funeste
En battant la breloque en souvenir de vous…
Il a craché sa flamme et ses cendres s'éteignent,
A peine y pourrait-on rôtir quatre châtaignes:
Le vingt-deux de septembre, aujourd’hui, je m’en fous.
Et c’est triste de n'être plus triste sans vous
Tłumaczenie tekstu piosenki
Dwadzieścia dwa września do diabła wyruszyłeś,
I od tego czasu, co roku, w wyżej wymienionej dacie,
Zamoczyłem chusteczkę, by cię upamiętnić.…
Teraz wróciliśmy, ale pozostaję kamienny,
Nie mam więcej łez na powiekach.:
Dziś jest dwadzieścia dwa września, nie obchodzi mnie to.
Nie zobaczymy więcej opadłych liści,
Ta żałobna dusza, podobna do mnie i niosąca
Smutek na każdej kartce w pamięci o Tobie…
Niech odważny prever i jego ślimaki będą chcieli
Dobrze jest zrobić beze mnie, aby pochować liście:
Dziś jest dwadzieścia dwa września, nie obchodzi mnie to.
Raz, otwierając moje ręce jak para skrzydeł,
Wspiąłem się w niebo, by podążać za jaskółką
I złamał mi kości w pamięci Ciebie.…
Kompleks Ikara teraz mnie opuszcza,
Wychodząca Jaskółka już nie spadnie:
Dziś jest dwadzieścia dwa września, nie obchodzi mnie to.
Pobożnie zawiązany jednym końcem waszych koronek,
Miałem bukiet nieśmiertelnych na oknie.
Co płacę za pamięć o Tobie…
Oddam je pierwszemu trupowi.,
Wieczne żale mnie teraz doganiają.:
Dziś jest dwadzieścia dwa września, nie obchodzi mnie to.
Od teraz mój mały kawałek serca.
Nie przeżyje już strasznej równonocy
/ Align = "left" / …
Wypluł płomień, a popiół zgasł.,
Prawie nie można było usmażyć czterech kasztanów:
Dziś jest dwadzieścia dwa września, nie obchodzi mnie to.
I smutne jest to, że bez ciebie nie będzie już smutny