Georges Brassens — Le boulevard du temps qui passe tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Le boulevard du temps qui passe", wykonawca: Georges Brassens.
Tekst piosenki
A peine sortis du berceau
Nous sommes allés faire un saut
Au boulevard du temps qui passe
En scandant notre «Ça ira»
Contre les vieux, les mous, les gras
Confinés dans leurs idées basses
On nous a vus, c'était hier
Qui descendions, jeunes et fiers
Dans une folle sarabande
En allumant des feux de joie
En alarmant les gros bourgeois
En piétinant leurs plates-bandes
Jurant de tout remettre à neuf
De refaire quatre-vingt-neuf
De reprendre un peu la Bastille
Nous avons embrassé, goulus
Leurs femmes qu’ils ne touchaient plus
Nous avons fécondé leurs filles
Dans la mare de leurs canards
Nous avons lancé, goguenards
Force pavés, quelle tempête !
Nous n’avons rien laissé debout
Flanquant leurs credos, leurs tabous
Et leurs dieux, cul par-dessus tête
Quand sonna le «cessez-le-feu»
L’un de nous perdait ses cheveux
Et l’autre avait les tempes grises
Nous avons constaté soudain
Que l'été de la Saint-Martin
N’est pas loin du temps des cerises
Alors, ralentissant le pas
On fit la route à la papa
Car, braillant contre les ancêtres
La troupe fraîche des cadets
Au carrefour nous attendait
Pour nous envoyer à Bicêtre
Tous ces gâteux, ces avachis
Ces pauvres sépulcres blanchis
Chancelant dans leur carapace
On les a vus, c'était hier
Qui descendaient jeunes et fiers
Le boulevard du temps qui passe
Tłumaczenie tekstu piosenki
Ledwo wyszli z kołyski
Poszliśmy zrobić skok
Na bulwarze czasu
Skandując nasze "wszystko będzie w porządku»
Przeciwko starym, miękkim, tłustym
Ograniczone w swoich nizinnych widokach
Widziano nas wczoraj.
Którzy schodzili, młodzi i dumni
W szalonej sarabandzie
Rozpalanie ognisk
Niepokojące grubych burżuazji
Deptanie ich kwietniki
Przysięgając przywrócić wszystko
Przerobić osiemdziesiąt dziewięć
Weź trochę Bastylii
Przytuliliśmy się, goulusie.
Ich kobiety, których już nie dotykały
Zapłodniliśmy ich córki.
W kałuży swoich kaczek
Uruchomiliśmy, goguenards
Moc bruku, co za burza !
Nie zostawiliśmy nic na stojąco
Flaning ich wyznania, ich tabu
I ich bogowie, tyłek nad głową
Kiedy zabrzmiało " zawieszenie broni»
Jeden z nas stracił włosy.
A drugi miał siwą whisky.
Odkryliśmy nagle
Że lato Świętego Marcina
Nie daleko do czasu wiśni
Tak, spowolnienie krok
Podeszliśmy do taty.
Bo walcząc przeciwko przodkom
Brygada kadetów
Na skrzyżowaniu czekał na nas
Aby wysłać nas do Bicet
Wszystkie te bałwany, te Awacze
Te biedne, bielone groby
Chwiejąc się w swoich pancerzach
Widzieliśmy ich wczoraj.
Którzy zstąpili młodzi i dumni
Bulwar czasu, który mija