Georges Moustaki — Déclaration tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Déclaration", wykonawca: Georges Moustaki.
Tekst piosenki
Je déclare l'état de bonheur permanent
Et le droit de chacun à tous les privilèges.
Je dis que la souffrance est chose sacrilège
Quand il y a pour tous des roses et du pain blanc.
Je conteste la légitimité des guerres,
La justice qui tue et la mort qui punit,
Les consciences qui dorment au fond de leur lit,
La civilisation au bras des mercenaires.
Je regarde mourir ce siècle vieillissant.
Un monde différent renaîtra de ses cendres
Mais il ne suffit plus simplement de l’attendre:
Je l’ai trop attendu. Je le veux à présent.
Que ma femme soit belle à chaque heure du jour
Sans avoir à se dissimuler sous le fard
Et qu’il ne soit plus dit de remettre à plus tard
L’envie que j’ai d’elle et de lui faire l’amour.
Que nos fils soient des hommes, non pas des adultes
Et qu’ils soient ce que nous voulions être jadis.
Que nous soyons frères camarades et complices
Au lieu d'être deux générations qui s’insultent.
Que nos pères puissent enfin s'émanciper
Et qu’ils prennent le temps de caresser leur femme
Après toute une vie de sueur et de larmes
Et des entre-deux-guerres qui n'étaient pas la paix.
Je déclare l'état de bonheur permanent
Sans que ce soit des mots avec de la musique,
Sans attendre que viennent les temps messianiques,
Sans que ce soit voté dans aucun parlement.
Je dis que, désormais, nous serons responsables.
Nous ne rendrons de compte à personne et à rien
Et nous transformerons le hasard en destin,
Seuls à bord et sans maître et sans dieu et sans diable.
Et si tu veux venir, passe la passerelle.
Il y a de la place pour tous et pour chacun
Mais il nous reste à faire encore du chemin
Pour aller voir briller une étoile nouvelle.
Je déclare l'état de bonheur permanent.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Ogłaszam stan ciągłego szczęścia
I prawo wszystkich do wszystkich przywilejów.
Mówię, że cierpienie to świętokradztwo.
Kiedy dla wszystkich są róże i biały chleb.
Kwestionuję legalność wojen,
Sprawiedliwość, która zabija i śmierć, która karze,
Świadomości, które śpią w głębi swojego łóżka,
Cywilizacja w rękach najemników.
Patrzę, jak ten starzejący się wiek umiera.
Inny świat odrodzi się z popiołów
Ale już nie wystarczy czekać na niego:
Zbyt długo na to czekałem. Chcę go teraz.
Niech moja żona będzie piękna o każdej porze dnia
Bez ukrywania się pod rumieńcem
I niech nie będzie już powiedziane, aby odłożyć
Pragnę jej i kochać się z nią.
Niech nasi synowie będą mężczyznami, a nie dorosłymi
I niech będą tym, kim kiedyś chcieliśmy być.
Niech jesteśmy braćmi towarzysze i Wspólnicy
Zamiast dwóch pokoleń, które obrażają się nawzajem.
Niech nasi ojcowie wreszcie się uwolnią.
I aby znaleźć czas, aby pogłaskać swoją żonę
Po całym życiu potu i łez
I konflikty, w których nie było pokoju.
Ogłaszam stan ciągłego szczęścia
Bez słów z muzyką,
Nie czekając, aż nadejdą czasy mesjańskie,
Bez głosowania w żadnym parlamencie.
Mówię, że od teraz będziemy odpowiedzialni.
Nie będziemy odpowiadać przed nikim ani przed niczym.
I zamienimy los w przeznaczenie.,
Sami na pokładzie, bez pana, bez Boga i bez diabła.
A jeśli chcesz, wejdź na drabinę.
Jest miejsce dla każdego i dla każdego
Ale jeszcze nie przebyliśmy drogi
Aby zobaczyć blask nowej gwiazdy.
Ogłaszam stan ciągłego szczęścia.