Glass Prism — The Raven tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "The Raven", wykonawca: Glass Prism.
Tekst piosenki
Once upon a midnight dreary, while I pondered, weak and weary,
Over many a quaint and curious volume of forgotten lore,
While I nodded, nearly napping, suddenly there came a tapping,
As of some one gently rapping, rapping at my chamber door.
«'Tis some visitor,» I muttered, «tapping at my chamber door,
Only this and nothing more.»
Ah, distinctly I remember it was in the bleak December,
And each separate dying ember wrought its ghost upon the floor.
Eagerly I wished the morrow; vainly I had sought to borrow
From my books surcease of sorrow, sorrow for the lost Lenore,
For the rare and radiant maiden whom the angels name Lenore,
Nameless here for evermore.
Open here I flung the shutter, when, with many a flirt and flutter,
In there stepped a stately Raven of the saintly days of yore.
Not the least obeisance made he; not a minute stopped or stayed he,
But, with mien of lord or lady, perched above my chamber door,
Perched upon a bust of Pallas just above my chamber door,
Perched, and sat, and nothing more.
Then the ebony bird beguiling my sad fancy into smiling,
By the grave and stern decorum of the countenance it wore,
«Though thy crest be shorn and
shaven, thou,» I said, «art sure no craven,
Ghastly grim and ancient Raven wandering from the Nightly shore,
Tell me what thy lordly name is on the Night’s Plutonian shore!»
Quoth the Raven, «Nevermore.»
Tłumaczenie tekstu piosenki
Once upon A midnight dreary, while I broughted, weak and weary,
Nad wieloma osobliwymi i ciekawymi tomami zapomnianych opowieści,
Kiedy kiwałem głową, prawie drzemałem, nagle pojawiło się stukanie.,
Jak ktoś delikatnie rapujący, rapujący do moich drzwi.
"To jakiś gość, mamrotałem, pukając do drzwi mojej komnaty",
Tylko to i nic więcej.»
Ach, wyraźnie pamiętam to było w ponury grudzień,
I każdy z osobna, umierający żar wyrył swojego ducha na podłogę.
Niecierpliwie pragnąłem poranka; na próżno chciałem pożyczyć
Z moich książek surcease of sorrow, sorry for the lost Lenore,
Dla rzadkiej i promiennej Panny, którą aniołowie nazywają Lenore,
Bezimienny na zawsze.
Otwórz tutaj i rzuciłem migawką, kiedy, z wielu flirt i trzepotanie,
Wszedł tam potężny Kruk z dawnych świętych dni.
Ani przez chwilę nie zatrzymał się ani nie został.,
Ale, z mien pana lub Pani, usiadł nad drzwiami mojej komnaty,
Usiadł na popiersiu Pallas tuż nad drzwiami mojej komnaty.,
Usiadł, usiadł i nic więcej.
Wtedy hebanowy ptak uwodzi moje smutne fantazje do uśmiechu,
Nad grobem i rufą twarzy nosił,
"Chociażby herb Twój ostrzyżony i
Ogolony, ty, "powiedziałem," na pewno nie craven,
Upiorny ponury i Starożytny Kruk wędrujący z nocnego brzegu,
Powiedz mi, jakie jest Twoje imię na nocnym Plutońskim brzegu!»
Cytuję Kruka: "nigdy więcej.»