Grazia Di Michele — Storia di una polena tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Storia di una polena", wykonawca: Grazia Di Michele.
Tekst piosenki
Canto una storia antica nata tra queste mura
Dove ora c'è l’ortica viveva una signora
Che amò fino a morire un giovane ammiraglio
Lo attese notti intere seduta su uno scoglio
E il saggio le racconta di quanto è grande il mare
Di come farà presto l’uomo a dimenticare
Ma il pazzo l’accompagna dove riposa il vento
E al mare di Bretagna lei canta il suo tormento
Mare prendi la vita, vento prendi il mio cuore
Ma fate che il mio amore possa trovare
Mare prendi la vita, vento prendi il mio cuore
Fatemi col mio amore navigare
E il vento di levante incominciò a soffiare
D’un lampo il continente le fece attraversare
E il mare gentilmente si mise di bonaccia
La prese dolcemente tra le sue braccia
Finché in un bel mattino tra onde di cristallo
Sotto un cielo turchino e un sole di corallo
Scivolò all’orizzonte un candido vascello
E dritto sopra il ponte quell’uomo così bello
Lasciatele la vita, lasciatele il suo cuore
Cantavan le sirene al vento e al mare
Lasciatele la vita, lasciatele il suo cuore
Cantavan le sirene all’imbrunire
Scordò l’impegno preso col mare e con il vento
E col fiato sospeso raggiunse il bastimento
Ma appena sulla prua lui la provò a sfiorare
L’anima volò via e il cuore cadde in mare
Gridarono le stelle e immensa fu la pena
Per quella dama bella che diventò polena
E lacrime di sale solcarono il suo viso
Scolpirono nel legno il suo dolce sorriso
Dio delle dolce brezze prendila per mano
Che l’onda sia carezza non uragano
Notte non la confondere, sole non la bruciare
Che possa eternamente andare per il mare
Che possa eternamente andare per il mare
Che possa eternamente andare per il mare
Tłumaczenie tekstu piosenki
Śpiewam starożytną historię urodzoną w tych murach
Gdzie teraz pokrzywa żyła dama
Który kochał młodego admirała na śmierć.
Czekał na niego całą noc, siedząc na skale
A mędrzec mówi jej o tym, jak wielkie jest morze
O tym, jak szybko człowiek zapomni
Ale szalony towarzyszy jej tam, gdzie wiatr odpoczywa
I nad Morzem Bretanii śpiewa swoje udręki
Morze weź życie, wiatr Weź moje serce
Ale niech moja miłość znajdzie
Morze weź życie, wiatr Weź moje serce
Pozwól mi poruszać się z moją miłością
I wiatr Lewantu zaczął wiać
Nagle kontynent zmusił ich do przekroczenia
I morze miłosiernie stanęło na dębie
Delikatnie wziął ją w ramiona
Aż w piękny poranek wśród kryształowych fal
Pod turkusowym niebem i koralowym słońcem
/ Align = "left" / Spacewatch
I tuż nad mostem, ten przystojny człowiek
Zostaw jej życie, zostaw jej serce
Śpiewali syreny wiatrowi i morzu
Zostaw jej życie, zostaw jej serce
O zmierzchu śpiewały syreny.
Zapomniał o zaręczynach z morzem i wiatrem
I z zapartym tchem dotarł do Bastylii.
Ale gdy tylko na nosie próbował go dotknąć
Dusza odleciała, a serce spadło do morza
Gwiazdy krzyczały, a ogromna była kara
Za tę piękną damę, która stała się kłodą
I słone łzy marszczą jej twarz
Wyrzeźbili jej słodki uśmiech z drzewa
Bóg słodkich bryzów weź ją za rękę
Niech fala będzie pieszczotą, a nie huraganem
Noc jej nie zawstydza, słońce jej nie pali
Co może zawsze iść do morza
Co może zawsze iść do morza
Co może zawsze iść do morza