ГРОТ — Процент меня tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Процент меня", wykonawca: ГРОТ.
Tekst piosenki
Виталий Евсеев
Прямо сейчас
Где-то в глубинах Атлантики сбитый лежит самолёт,
Прямо сейчас
Во Владивостоке стреляет по цели нетрезвый майор,
Прямо сейчас
В маленьком племени Африки снова сменили вождя,
Прямо сейчас
В Челябе поспорили люди политики на должностях,
Прямо сейчас
Томно идёт караван где-то между Суданом и Ливией,
Прямо сейчас
На ринге в Америке новый боец от ударов увиливает,
Прямо сейчас
В забытом театре пылятся в чулане ненужные маски,
Прямо сейчас
В тайге заблудились туристы —их ищут всем Красноярском,
Прямо сейчас!
Прямо сейчас на орбите работает станция из спутника,
Искусственной точкой мигает мечтателю,
Что не отправится в путь никак.
В эту минуту на свет родилось больше ста человек,
И пока ты дослушаешь песню,
Уже больше ста человек безвозвратно исчезнет.
Это симфония жизни, оркестр круглой космической родины,
Миллиарды сюжетов сплетаются, а до моментов в большую мелодию.
И каждый пришедший сюда пассажир по билету найдя свое место,
Даже при самых веселых раскладах не сможет сыграть вразрез с оркестром.
Из прошлого тянутся нити, собой создавая клубок,
Из клубка появляешься ты, как ещё одна нить, и множишь развилки дорог.
Но откуда ты взялся? И стал ниткой не виден?
Там только сплетение чужих забытых ежесекундных событий.
Дмитрий Геращенко
Кто говорит за меня? Кто делает выбор моими руками?
Сто раз пароль изменял, заклеил каждую из вебкамер.
Мой гардероб, мой плейлист, мои понятия и привычки.
Откуда все эти части взялись —всё, что мою составляет личность?
Я думал, это мною создано, бережно выращено с нуля.
Оказалось, что не осознанно я просто копировал и вставлял.
Думал, что уникален, как в океане никем пока не найденный остров,
Но при анализе мне мои глаза доказали —я просто перепост перепоста.
Как в замыленной антиутопии сам напрашивается финал:
Если все вокруг только копии, где-то должен быть оригинал.
Чьей-то рукой заполняются графы, шоркая карандашом:
Это позор, это пафос, это плохо или хорошо,
Это в тренде, это мимо, это всем нам завещали,
Это в рамках допустимо, а за это нет пощады.
Все эти инородные истины освобождают или всё же пленят?
Какой будет еще чистыми, во мне самом процент меня.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Witalij Jewsiejew
Teraz.
Gdzieś w głębi Atlantyku zestrzelony samolot leży,
Teraz.
We Władywostoku strzela do celu pijany major,
Teraz.
W małym plemieniu Afryki ponownie zastąpiono wodza,
Teraz.
W Czelabiu kłócili się ludzie politycy na stanowiskach,
Teraz.
Tomno idzie karawana gdzieś pomiędzy Sudanem i Libią,
Teraz.
Na ringu w Ameryce nowy wojownik od ciosów ucieka,
Teraz.
W zapomnianym Teatrze kurz w szafie niepotrzebne maski,
Teraz.
W tajdze zagubieni turyści-szukają ich w całym Krasnojarsku,
Teraz!
Obecnie na orbicie działa stacja z satelity,
Sztuczny punkt miga marzycielowi,
Że nie pójdzie w drogę w żaden sposób.
W tej chwili narodziło się ponad sto osób,
I dopóki nie usłyszysz piosenki.,
Ponad sto osób zniknie bezpowrotnie.
To Symfonia życia, Orkiestra okrągłej kosmicznej ojczyzny,
Miliardy wątków splatają się, a do chwil w wielką melodię.
I każdy pasażer, który tu przyszedł, znalazł swoje miejsce na bilecie,
Nawet przy najzabawniejszych układach nie będzie mógł grać przeciwko orkiestrze.
Z przeszłości ciągną się nici, tworząc plątaninę,
Z plątaniny pojawiasz się jak kolejna nić i mnożysz rozwidlenia dróg.
Ale skąd się tu wziąłeś? I stał się nicią niewidoczną?
Jest tylko splot cudzych zapomnianych wydarzeń w każdej sekundzie.
Dmitrij Gieraszczenko
Kto mówi za mnie? Kto dokonuje wyboru moimi rękami?
Sto razy hasło zmieniałem, zakleiłem każdą z kamer.
Moja szafa, Moja lista odtwarzania, moje koncepcje i nawyki.
Skąd się wzięły te wszystkie części-wszystko, co moje jest tożsame?
Myślałem, że to moje dzieło, starannie wyhodowane od podstaw.
Okazało się, że nie świadomie po prostu kopiowałem i wklejałem.
Myślałem, że jest wyjątkowy, jak w oceanie, nikt jeszcze nie znalazł Wyspy,
Ale podczas analizy udowodniono mi, że moje oczy są po prostu przestawieniem.
Jak w zamkniętej dystopii sam nasuwa się finał:
Jeśli wszystko wokół jest tylko kopią, gdzieś musi być oryginał.
/ Align = "left" / :
To wstyd, to Patos, czy to źle, czy dobrze,
To trend, to przeszłość, to wszystko nam zostało przekazane,
Jest to dopuszczalne w ramach, a nie ma litości za to.
Wszystkie te obce prawdy są wyzwalające, czy jednak zniewolone?
Jaki będzie jeszcze czysty, we mnie sam procent mnie.