Heinz Rühmann — Das Kann Doch Einen Seemann Nicht Erschüttern tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Das Kann Doch Einen Seemann Nicht Erschüttern", wykonawca: Heinz Rühmann.
Tekst piosenki
Es weht der Wind mit Stärke zehn,
das Schiff schwankt hin und her.
Am Himmel ist kein Stern zu sehn,
es tobt das wilde Meer.
O seht ihn an, o seht ihn an:
Dort zeigt sich der Klabautermann!
Doch wenn der letzte Mast auch bricht,
wir fürchten uns nicht!
Das kann doch einen Seemann nicht erschüttern,
keine Angst, keine Angst, Rosmarie!
Wir lassen uns das Leben nicht verbittern,
keine Angst, keine Angst, Rosmarie!
Und wenn die ganze Erde bebt
und die Welt sich aus den Angeln hebt:
Das kann doch einen Seemann nicht erschüttern,
keine Angst, keine Angst, Rosmarie!
Die Welle spülte mich von Bord,
dort unten bei Kap Horn.
Jedoch für mich war das ein Sport,
ich gab mich nicht verlor’n.
Ein böser Hai hat mich bedroht,
doch mit der Faust schlug ich ihn tot!
Dann schwamm dem Schiff ich hinterdrein
und holte es ein!
Das kann doch einen Seemann nicht erschüttern,
keine Angst, keine Angst, Rosmarie!
Wir lassen uns das Leben nicht verbittern,
keine Angst, keine Angst, Rosmarie!
Und wenn die ganze Erde bebt
und die Welt sich aus den Angeln hebt:
Das kann doch einen Seemann nicht erschüttern,
keine Angst, keine Angst, Rosmarie!
In jedem Hafen eine Braut,
das ist doch nicht zu viel.
Solange jede uns vertraut,
ist das ein Kinderspiel.
Doch kriegt mal eine etwas raus,
dann wird sie wild, dann ist es aus.
Springt sie uns auch ins Gesicht —
wir fürchten uns nicht!
Das kann doch einen Seemann nicht erschüttern,
keine Angst, keine Angst, Rosmarie!
Wir lassen uns das Leben nicht verbittern,
keine Angst, keine Angst, Rosmarie!
Und wenn die ganze Erde bebt
und die Welt sich aus den Angeln hebt:
Das kann doch einen Seemann nicht erschüttern,
keine Angst, keine Angst, Rosmarie!
Tłumaczenie tekstu piosenki
Wieje wiatr z siłą dziesięć,
statek kołysze się tam iz powrotem.
Na niebie nie widać żadnej gwiazdy,
szaleje Dzikie morze.
O spójrz na niego, o spójrz na niego:
Tam Jest Klabauterman!
Ale jeśli ostatni maszt też się zepsuje,
nie boimy się!
To nie może wstrząsnąć marynarza,
nie bój się, Rosemary!
Nie pozwalamy, by życie się rozgniewało,
nie bój się, Rosemary!
A kiedy cała ziemia drży
a świat powstaje z ryb:
To nie może wstrząsnąć marynarza,
nie bój się, Rosemary!
Fala zmyła mnie z pokładu,
tam na dole, koło przylądka Horn.
Jednak dla mnie był to sport,
nie pozwoliłem się zgubić.
Zły rekin groził mi,
ale walnąłem go na śmierć!
Potem statek popłynął za mną
i dogoniłem!
To nie może wstrząsnąć marynarza,
nie bój się, Rosemary!
Nie pozwalamy, by życie się rozgniewało,
nie bój się, Rosemary!
A kiedy cała ziemia drży
a świat powstaje z ryb:
To nie może wstrząsnąć marynarza,
nie bój się, Rosemary!
W każdym porcie panna młoda,
- ale to nie za dużo.
Tak długo, jak wszyscy nam ufają,
to wiatr.
Ale któregoś dnia coś wyjdzie,
ona jest dzika, a ona wychodzi.
Ona również skacze nam w twarz —
nie boimy się!
To nie może wstrząsnąć marynarza,
nie bój się, Rosemary!
Nie pozwalamy, by życie się rozgniewało,
nie bój się, Rosemary!
A kiedy cała ziemia drży
a świat powstaje z ryb:
To nie może wstrząsnąć marynarza,
nie bój się, Rosemary!