Hildegard Knef — Ich zieh' mich an und langsam aus tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Ich zieh' mich an und langsam aus", wykonawca: Hildegard Knef.
Tekst piosenki
Er spielte Klavier in der schäbigsten Bar,
Und allen war es seit langem klar,
Dass die Pfandleihe sein Zuhause war.
Er trank nicht wenig und rauchte zuviel,
Lächelte freundlich in das Gewühl,
Bis der letzte um fünf gegangen war.
Dann rannte er hastig ins Nachbarlokal,
Sucht und fand im dunstigen Saal
Das Mädchen, das stündlich sich restlos entkleidet,
Worunter nur er und kein anderer leidet.
Ich zieh' mich an und langsam aus
Und nicht allein und nicht zu Haus',
Ich bin auf dem Gebiet
Das einz’ge, was hier zieht,
Ich zieh' mich an und langsam aus.
Ich bin vielleicht kein großes Licht,
Doch wenn ich strippe,
Da merkt man’s nicht,
Ich leb' von meiner Haut,
Bin selten gut gebaut,
Ich zieh' mich an und langsam aus.
In seinem Leid verkauft er’s Klavier,
Bei einer Razzia folgt er ihr,
Hält um sie an noch auf dem Revier.
Sie wurde brav und führte das Haus,
Putzte Gemüse und ging niemals aus,
Doch bei Ultimo flogen sie hinaus.
Jetzt geht sie wieder ins alte Lokal
Und zeigt wie früher das Muttermal,
Und er wird wie kaum ein andrer beneidet,
Worunter nur er und kein anderer leidet.
Ich zieh' mich an und langsam aus
Und nicht allein und nicht zu Haus',
Ich bin auf dem Gebiet
Das einz’ge, was hier zieht,
Ich zieh' mich an und langsam aus.
Ich bin bestimmt kein großes Licht,
Doch wenn ich strippe,
Da merkt man’s nicht,
Steh' groß auf dem Plakat
Und wär' so gern privat,
Ich zieh' mich an und langsam aus.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Grał na pianinie w najbrudniejszym barze.,
I wszyscy dawno temu było jasne,
Że Lombard był jego domem.
Nie pił za mało i palił za dużo,
Uśmiechnął się gościnnie w odpowiedzi:,
Aż ostatni wyszedł o piątej.
Potem pośpiesznie pobiegł do sąsiedniego pokoju,
Szukałem i znalazłem w mglistej sali
Dziewczyna rozbierająca się co godzinę,
Na co cierpi tylko on i nikt inny.
Ubieram się i powoli rozbieram
I nie sam i nie w domu',
Jestem w polu
To, co tu ciągnie,
Ubieram się i powoli rozbieram.
Może nie jestem wielkim światłem,
Ale kiedy się rozbieram,
Tam nie zauważasz,
Żyję własną skórą,
Rzadko jestem dobrze zbudowany,
Ubieram się i powoli rozbieram.
W swoim cierpieniu sprzedaje fortepian,
Podczas obławy podąża za nią,
Zatrzymajcie się na posterunku.
Była dzielna i prowadziła do domu,
Obierałem warzywa i nigdy nie wychodziłem,
Ale na Ultimo odleciały.
Teraz znowu idzie do starej knajpy
I pokazuje, jak kiedyś znamię,
A on, jak mało prawdopodobne, zazdrości andrera,
Na co cierpi tylko on i nikt inny.
Ubieram się i powoli rozbieram
I nie sam i nie w domu',
Jestem w polu
To, co tu ciągnie,
Ubieram się i powoli rozbieram.
Na pewno nie jestem wielkim światłem,
Ale kiedy się rozbieram,
Tam nie zauważasz,
Stań na plakacie
I chciałbym być prywatny,
Ubieram się i powoli rozbieram.